|
(၂၁) ရာစုရဲ႕ တံခါး၀ ေရာက္လာတဲ့ အခါ၊ လိုအပ္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးအတြက္၊ ႏိုင္ငံျပင္ပက မတူကြဲျပားတဲ့ ေဒသအသီသီးမွာ မတူကြဲျပားတဲ့ အလုပ္အကိုင္ မ်ိဴးစံုတို႔ကို သြားေရာက္လုပ္ကိုင္ၾကရတာဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ လက္ေတြ႕ဘ၀ အစိတ္အပိုင္းေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ျပည္ပမွာ အလုပ္သြားေရာက္လုပ္ကိုင္ရင္း ရုန္းကန္ ရင္ဆိုင္ေနၾကတဲ့ လူငယ္မ်ားရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ ကဗ်ာရွည္တစ္ပုဒ္ကို တင္ဆက္လိုက္ပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာလွသန္း တစ္ေယာက္ ျပည္ပမွာအလုပ္ လုပ္ခဲ့စဥ္က ေရးခဲ့တဲ့ကဗ်ာကို ျပည္ပေရာက္ လူငယ္မ်ားရဲ႕ ရင္ခုန္သံမ်ားအား အေလးအနက္ ထားေသာအားျဖင့္ ျပန္လည္ေဖၚျပလိုက္ပါတယ္။
ေကာင္းကင္စာတည္းအဖြဲ႔  (၁) အမွန္တကယ္ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ရဲ႕ရြာ ၿမိဳ႕ေတာ္နဲ႔ ကီလိုမီတာ ၆၀ ခန္႔ ေဝးတဲ့ေနရာ အေဝးေျပးလမ္းမႀကီးရဲ႕ ပခံုးေပၚမွာ ေလးထပ္တိုက္ ၈ လံုးနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ရြာ အာရွတိုက္ရဲ႕ တေနရာလို႔ ဆိုပါစို႔ အဲဒီရြာရဲ႕ အ႒မေျမာက္ တိုက္ခန္း တစ္ခန္းထဲမွာ အင္ဒိုနီးရွား လူငယ္ ၄ ေယာက္ (ႏွစ္ေယာက္က ညီအစ္ကို) ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ လူရြယ္တစ္ေယာက္ ၿပီးေတာ့ ငါတို႔ ၂ ေယာက္ ဓါရဏပရိတ္၊ ကုိရ္အန္က်မ္း၊ ေရာ့ခ္သီခ်င္း ဂ်င္းေဘာင္းဘီ၊ ဝါယာႀကိဳးေခြမ်ားနဲ႔ အမ်ိဳးအမည္မသိ အလွေမြးငွက္ ၂ ေကာင္ တစ္အိုး တစ္အိမ္ ထူေထာင္လို႔ေနၾက သူတို႔ဘဝေတြဟာ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ကၽြန္းဆြယ္ေပၚက အၾကမ္းထည္ ပစၥည္းပစၥယေတြနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္တူေနရဲ႕ |
ကဗ်ာရွည္
(၁)
