Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 

Article Index

“အမေလး … ဘယ္လို ေျပာလိုက္ပါလိမ့္။ ဒီကေန႔ပဲ စဥ္းစားေနမိတယ္။ ဘိန္းမုန္႔ စားခ်င္လိုက္တာလို႔။ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာကြယ္။”

 

တလုပ္စားဘူး သူ႔ ေက်းဇူးကိုေတာ့ က်မ ဆပ္ခြင့္ မရလိုက္ပါ။ ဒီအက်ဥ္းသူကို နာမည္လဲမသိ၊ ဘယ္ေတာ့ေလာက္က လြတ္သြာမွန္းလဲ မသိလိုက္။ ဘယ္ေနမွန္းဆိုတာေတာ့ ေ၀လာေ၀းပဲ။ အက်ဥ္းသူေတြနဲ႔ ေထာင္၀န္းထမ္းေတြဟာ အေနၾကာလာတဲ့အခါမွာ သံေယာဇဥ္ ျဖစ္လာၾကရာက ကိုင္းကြ်န္းမွီ၊ ကြ်န္းကိုင္းမွီ ျဖစ္လာၾကသလို ကိုယ့္အကြက္ထဲ ၀င္လာရင္ ကိုယ့္နယ္ထဲ ကၽြံလာရင္ အပိုင္တြယ္ၾကတာမ်ိဳးလဲ ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒါကိုလဲ ေထာင္ကလြတ္ၿပီး မၾကာခင္ ျပန္၀င္လာေလ့ရွိတဲ့ ျပည့္တံဆာမွဳနဲ႔ က်လာသူ အက်ဥ္း သူေတြက ျပန္ေျပာျပတာပါ။

 

“အန္တီကို ေျပာရဦးမယ္။ ခင္မ်ိဳးသြယ္တို႔အုပ္စုခံ လိုက္ရပံုကိုေလ”

 

“ဆိုပါအုံး”

 

“ဒီလို၊ .. ဒီလို ၿမိဳ႕မ ရုပ္ရွင္ရံုေအာက္မွာ သူတို႔အုပ္စုက လက္မွတ္ တန္းစီးေနတာ။ ဒီေတာ့က်မတို႔ အုပ္စုက သူတို႔နား ကပ္သြားၿပီး … “ဟာအမတို႔ ရုပ္ရွင္လာၾကည့္တာလား၊ က်မတို႔နဲ႔ လၻက္ရည္ လိုက္ေသာက္ဦးေလ စီးကရက္ ေသာက္မလား” ဆိုၿပီး ၀ိုင္းေလာကြက္လုပ္ၾကတာ။”

 

“ဒီေတာ့ သူတို႔က စိတ္ဆိုးတာေပါ့။ ရုပ္ရွင္ရံုေအာက္က လူတိုင္းလိုလိုဟာ က်မတို႔နဲ႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးဆက္ဆံ ေျပာဆိုၾကၿပီဆိုရင္၊ ဒီပုတ္ထဲက၊ ဒီပဲေတြပဲ မွတ္ၾကတာေပါ့။ ဖိနပ္စီးတဲ့ ၾကက္မဟုတ္ရင္ အနဲ႔ဆံုး “ေခါင္း” ေတာ့ျဖစ္မွာေပါ့။”