User Rating: 0 / 5

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 

 

  သရုပ္ေဖာ္ ပန္းခ်ီထိန္လင္း

လြန္ခဲ့ေသာ ၁၀နွစ္နီးပါးက ေထာင္တြင္းလုပ္ ေတာင္ပံခတ္သံမဂၢဇင္း မွ ကဗ်ာဆရာရည္မြန္ အင္တာဗ်ဴးကို ေကာင္းကင္ စာမ်က္နွာေပၚတြင္ ေလလိုေရလိုကဗ်ာ(၁) အျဖစ္တင္ဆက္ခဲ့ပါသည္။ယခုက်န္ရွိေနေသာ ဒုတိယပိုင္းကိုဆက္လက္ေဖၚျပလိုက္ပါသည္။

          ေတာင္ပံ။        ။ကဗ်ာ နဲ ့ ေစ်းကြက္စီးပြားေရး။

          ရည္မြန္။                   ။ကဗ်ာဆရာေတြဟာ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးနဲ႔ မကင္းႏိုင္ေပမယ့္ သူတို႔ကဗ်ာေတြကိုေတာ႔ ေစ်းကြက္စီးပြားနဲ႔ ကင္းကင္းျပတ္ျပတ္ရွိေစခ်င္တယ္။ ကဗ်ာဟာ စာရြတ္စုတ္တခုေပၚ ေရးထားတာျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။သို႔ေသာ္ အဲဒီစာရြတ္စုတ္ေလးကို ဘဏ္ခ်က္လက္မွတ္နဲ ့ မလဲနိုင္တဲ့ သူေတြရွိေနသမွ် ကဗ်ာရွိေနပါအုံးမယ္။ ကဗ်ာထြန္းကားတဲ့ ေခတ္ဟာ ယဥ္ေက်းမႈျမင့္မားတဲ့ေခတ္ပါ။ခင္ဗ်ား အင္း၀ေခတ္ကို သတိရၾကည့္ပါ။

          ေတာင္ပံ။        ။ဒီGlobalizationေခတ္အခါသမယမွာ ျမန္မာကဗ်ာဆရာေတြရဲ့ အႏုပညာ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးေတြ ကမၻာအႏံွ ့ ျဖန္႔က်က္ႏိုင္ဘို႔ ဘယ္လိုအားထုတ္ၾကမလဲ။

          ရည္မြန္။                   ။လိုအပ္ခ်က္ႏွစ္ခုရွိပါမယ္။ တခုက လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕လြတ္လပ္မႈ(တနည္း အႏုပညာသစ္အေပၚ အားေပးခ်ီးျမွင့္မႈ)နဲ႔ တခုက ကဗ်ာဆရာမ်ားရဲ ႔ ကိုယ္တိုင္အားထုတ္မႈျဖစ္ပါတယ္။

                             ကဗ်ာဆိုတာ ဘာသာစကားနားမလည္ေတာင္မွ ရြတ္ဆိုသံၾကားရံုနဲ႔ ႏွစ္သက္မွုကိုျဖစ္ေစတဲ့ အရာပါ။လူ႔အဖြဲ႔အစည္းဟာအႏုပညာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အ၀င္/အထြက္တံခါး အားလံုးကို ဖြင္႔ထားဘို႔ လိုပါမယ္။ ကဗ်ာကိုProfessional ယူထားတဲ့ကဗ်ာဆရာမ်ားအေနနဲ႔လဲ အေဟာင္း/အသစ္၊ ျပည္တြင္း/ျပည္ပ ကဗ်ာမ်ားကိုလက္လွမ္းမီသမွ် ‘အလုပ္တခု’ အေနနဲ႔ ဆည္းပူး ေလ႔လာေနသင္႔တယ္။ ကဗ်ာနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ စူးစမ္းရွာေဖြမႈ၊အသစ္တီထြင္ဖန္တီးမႈ ကိုအၿမဲအာရံုစိုက္ၿပီး ျပဳလုပ္ေနသင္႔တယ္။

ကဗ်ာဟာပါရမီရဲ႕အလုပ္သာျဖစ္တယ္လို႔ တေၾကာင္းစြဲမွတ္ယူၿပီး အတတ္ပညာကိစၥကိုလ်စ္လ်ဴ႐ႈမထားသင္႔ပါဘူး။ ႏိုင္ငံတကာ ဘာသာစကားနဲ႔ပါ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ဘာသာျပန္ဆို ေရးသားထားနိုင္ဖို႔လဲလိုပါမယ္။စာေပအႏုပညာကို အားေပးလိုတဲ့ အသင္းအဖြဲ႔ေတြ၊ ေဖါင္ေဒးရွင္းေတြ ေပၚေပါက္လာဘို႔လဲ လိုအပ္တယ္။ျမန္မာကဗ်ာကို စိတ္၀င္စားတ့ဲ ျမန္မာကဗ်ာအဆင့္အတန္းကိုေလ့လာအကဲခတ္လိုတဲ့သူေတြ ကမၻာမွာ ရွိေနပါတယ္။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအေနနဲ႔ သူတို႔ကိုႀကိဳဆိုႏိုင္ဖို႔နဲ႔ ျမန္မာကဗ်ာဆရာေတြ ကိုယ္တိုင္ အဆင္႔မီ အႏုပညာေတြ ဖန္တီးႏိုင္ဘို႔ပဲလိုပါမယ္။ဒီလိုဆိုရင္ ျပာဖံုးမီးခဲေတြ ရဲခြင္႔ရၾကမွာပါ။

                   ေတာင္ပံ။        ။Modern, Post Modernကဗ်ာေတြကို ေက်ာင္းသင္ရိုးေတြမွာ ျပ႒ာန္းရင္ ပညာေရးအေပၚ ဘယ္လိုသက္ေရာက္မႈမ်ိဳးေတြရွိလာႏိုင္မလဲ။

                   ရည္မြန္။                   ။ဒီေနရာမွာ ေမာ္ဒန္ ပို႔စ္ေမာ္ဒန္ စတဲ့ ေ၀ါဟာရေတြ ခဏထားလို႕ ေခတ္ေပၚကဗ်ာလို႔ပဲ ေယဘုယ်ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲပါရေစ။အခုဆိုရင္ ေခတ္ေပၚကဗ်ာဟာ အသစ္လွုပ္ရွားမႈသက္သက္မဟုတ္ေတာ႔ဘူး။ျမန္မာကဗ်ာရဲ႕ အဓိကေရစီးေၾကာင္းျဖစ္ခဲ႔ပါၿပီ။ ကဲ ဒီလိုဆိုရင္လူငယ္ေတြဟာဒီေရစီးေၾကာင္းကုိ မသိအပ္ဘူးလား။မေလ႔လာအပ္ဘူးလား။ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ ဆယ္စုနွစ္တခု၊ႏွစ္ခု၊သံုးခုစသည္ျဖင္႔ အခ်ိန္ကာလတခုရဲ႕ အစစ္အေဆးခံၿပီးသား ေခတ္ေပၚကဗ်ာေတြလဲ အသင္႔ရွိေနပါၿပီ။

                                      ကြ်န္ေတာ့အျမင္ကေတာ့ ဒီကဗ်ာသစ္ေတြကိုသာ ေက်ာင္းသင္ရိုးမွာျပ႒ာန္းမယ္ဆိုရင္ လူငယ္ေတြဟာအေပၚယံအကာထက္ အတြင္းအနွစ္အသားကိုပိုၿပီးၾကည္႔တတ္၊ျမင္တတ္တဲ့သူေတြ ျဖစ္လာမယ္။စူးစမ္းရွာေဖြဘို႔၊အသစ္တီထြင္ ဖန္တီးဘို႔ စိတ္အားထက္သန္တဲ႔သူေတြျဖစ္လာမယ္။ကဗ်ာဟာ ကာရန္ရွိလဲမဟုတ္။ကာရန္မဲ႔လဲမဟုတ္၊လူေတြကိုႏွစ္သက္ေစတဲ့ပစၥည္းတခုမွ်သာျဖစ္တယ္ဆိုတာ လူငယ္ေတြသိျမင္လာမယ္။ တကယ္ေတာ့စာသင္ခန္းထဲမွာလဲ အေဟာင္းအသစ္မွ်တေစသင္႔ပါတယ္။အေဟာင္း(ဂႏၶ၀င္)သက္သက္ကိုပဲ သင္ၾကားေပးေနမယ္ဆိုရင္ လူငယ္ေတြကို ေနာက္ျပန္လမ္းေလွ်ာက္ခိုင္းေနသလို ျဖစ္ေနေရာ့မယ္။

                   ေတာင္ပံ။        ။ခင္ဗ်ားေရးခဲ႔သမွ်ေတြ Solo Show လုပ္ဖို႔ စိတ္ကူးရွိမလား။

                   ရည္မြန္။                   ။ကြ်န္ေတာ္ျဖစ္ဖူးတဲ့ (ခႏၶာ)တခုနဲ ႔အတူ ကဗ်ာတခ်ိဳ႔ေလာကမွာထားခဲ႔ခ်င္ပါတယ္။

                   ေတာင္ပံ။        ။ေနာက္ဆံုးေမးခြန္း။ ကဗ်ာဆရာရဲ႕တကိုယ္ေရ တိမ္းညြတ္မႈေျပာျပနို္င္မလား။

                   ရည္မြန္။။         ။ခင္ဗ်ားေမးခြန္းကိုပဲ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ျပန္ေမးၾကည္႔ေနပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္ဘာကိုတိမ္းညြတ္သလဲ။ဘာကို(အထူး) စိတ္၀င္စားလဲ။ရတဲ႔အေျဖကေတာ႔ လူေတြရဲ႕အေရးအရာကိစၥမွန္ရင္ကြ်န္ေတာ္ စိတ္မ၀င္စားတာ ဘာမွမရွိဘူးဆိုတဲ႔အခ်က္ပါပဲ။မီးဖိုေခ်ာင္ကိစၥမွသည္ ပန္းပဲထုျခင္းထိ၊ ရီေလတစ္သီအိုရီမွသည္ မဟာသတိပဌာနသုတၱန္အထိ၊သားေခ်ာ႔ေတးမွသည္ ျမတ္ေသာအက်င္႔အထိ အားလံုးကိုကြ်န္ေတာ္စိတ္၀င္စားပါတယ္။

          ဒီအေရးအရာေတြထဲမွာ ကဗ်ာကေတာ႔ ငယ္ေပါင္းလို႔ေျပာလို႔ရမယ္ထင္ပါတယ္။အသက္ၾကီးလာေလေလ၊တေယာက္ေပၚတေယာက္ ရမၼက္နည္းနည္း ေမတၱာမ်ားမ်ား ထားႏိုင္လာေလပါပဲ။

          ခုအခ်ိန္မွာ ဗသ်ိဳးၾကီး ကိုပဲအားက်ေနမိတယ္။ေႏြညမွာလက္မဲ့ လွ်ပ္ေရာင္ကုိ ေစာင္႔ၾကည္႔ရင္း ကဗ်ာေရးခ်င္ေနပါတယ္။