ဝတၳဳတို

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

 

cell picture

 

 ၁။ မီးခံေသတၱာ

ေရႊ႕ေျပာင္း မရႏိုင္ေသာ မီးခံေသတၱာ တစ္လံုးရွိသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ထိုမီးခံေသတၱာထဲက အသက္ရွိေသာ အေပါင္ပစၥည္း တစ္ခု ျဖစ္၏။ ဘဝကို ေပါင္ႏွံထားခဲ့ရသည္မွာ (၆) ႏွစ္ပင္ မကေတာ့။ ကၽြန္ေတာ့ေျပစာ နံပါတ္က ****/စီ။ မီးခံ ေသတၱာကို ေသာ့ႏွစ္ထပ္ ခတ္လ်က္။ ေန႔၊ ည ဝန္ထမ္းမ်ား အေစာင့္ခ်ထားသည္။ မီးခံ ေသတၱာထဲ၌ ဘာေပ်ာ္ရႊင္မႈ အလင္းေရာင္မွ မရွိခဲ့ပါ။ စာနာမႈ ေလဝင္ေလထြက္လည္း ဘယ္လိုမွ မေကာင္း။ မီးခံ ေသတၱာထဲတြင္ ေလာင္ေနေသာ မီးမ်ားရွိ၏။ ဗုဒၶဟူးေန႔ဆိုလွ်င္ အေပါင္ခံ ပစၥည္းအတြက္ မိသားစုဝင္ေတြ အတိုးလာေရာက္ ေပေခ်ၾကေပမည္။ နာက်င္မႈျဖင့္ ထုတ္ပိုးထားရွိေသာ အေပါင္ပစၥည္းမ်ား။ အေရြးခံဖို႔ ေစာင့္ေနသည့္ အေပါင္ပစၥည္းမ်ား။ အတိုးေတာင္မွ မွန္မွန္ လာမေပးႏိုင္သူေတြရဲ႕ အေပါင္ ပစၥည္းမ်ား။ ထိုအေပါင္ ပစၥည္းတိုင္းမွာ အေသြးအသား ရွိသည္။ ကို**မိုး သည္လည္းေကာင္း၊ **** ၊ **** သည္လည္းေကာင္း ေပ်ာက္ဆံုးသြားေသာ အေပါင္ပစၥည္းမ်ားျဖစ္ခဲ့သည္ကို မည္သူမွ် မျငင္းႏိုင္။


Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

 

ah-pyin-pyay

 

 

 

ဘာရယ္လို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စပ္မိစပ္ရာ အပ်င္းေျပ ေျပာတဲ႔ သေဘာပါ။ ငယ္ငယ္က ျမိဳ႕ေလးမွာ အရမ္းဖြတတ္တဲ႔ ဦးအိလယံု ဆိုတဲ႕လူအေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္လို႔။ ကိုယ္တို႔ၿမိဳ႕ကေလးက အင္မတန္ ေအးခ်မ္းတာ။ ေတာျမိဳ႕ေလးကိုး။ ေရနံ၀ျပီး မဲေမွာင္ေနတဲ့ သစ္သားအိမ္ေလးေတြက ကုကၠဳိပင္ အုပ္အုပ္ႀကီးေတြထဲ ၀ပ္လို႔။ ညေနေစာင္းတာနဲ႔ ႏြားတင္းကုတ္ေတြဆီကေန ညဘက္ ႏြားေတြကို မွဲ႔ျခင္မကိုက္ေအာင္ မီးဖိုေပးထားတဲ႔ဆီကေန မီးခိုးေတြက ျမိဳ႕ေလးေပၚ အူတက္လာ။ ညစာကို မေမွာင္ခင္စားၾက။ညဦးပိုင္း အိမ္နီးခ်င္းေတြအိမ္မွာ ေရေႏြးၾကမ္း အိုေလးနဲ႔ ၀ိုင္းဖြဲ႔တဲ့လူ ဖြဲ႕။ ေရဒီယို ရိွတဲ႕အိမ္မွာ  သြားၿပီး စုေ၀းတဲ႕သူက စုေ၀း။ ကေလးေတြက မီးမိွန္မိွန္ေလး မွာ စာအံၾက။ တစ္ၿမိဳ႕လံုးမွာမွ ေရာင္စံု ရုပ္ျမင္သံၾကားေလးက တစ္လံုးရွိတာ။ ရုပ္ရွင္က တလေလာက္ၾကာမွ တစ္ခါပဲလာတာ။ (၃) ကားေပါင္း မိုးလင္း အ၀ၾကည့္ေပေတာ့။ ေျပာခ်င္တာက ငယ္ငယ္တုန္းၿမိဳ႕ေလးဟာ ေနွေနွးေကြးေကြးေလးနဲ႔ ေအးေအးေဆးေဆး ေလးဆိုတာပါပဲ။ 

 

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

 

Three Sparrows
 
 
(၁)

 

ကြ်န္ေတာ္ထင္တယ္။ လူတေယာက္ ဘ၀ မွာအေရးပါမွဳတို႔ ဘ၀က အေရးတယူျပဳရမွဳတို႔ ဆိုတာေတြဟာ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ တခ်ိန္နဲ႔တခ်ိန္ တူၾကမွာ မဟုတ္ဘူး။ လသားဘ၀ ကေလးတုန္းကေတာ႔ အေမ႔ႏုိ႔အုံေလးက ကြ်န္ေတာ္႔အတြက္ အေရးအပါဆုံးျဖစ္ခဲ႔မွာ ေသခ်ာတယ္။ ေက်ာင္းေနဘ၀ေရာက္ေတာ႔ စာေမးပြဲ မွန္မွန္ေအာင္ခ်င္တာတို႔၊ အတန္းထဲ ပထမ ရခ်င္တာတုိ႔၊ ဆရာ၀န္ျဖစ္ခ်င္ေနတာ တုိ႔က အေရးပါမလားဘဲ။ ေနာက္ အရြယ္ေရာက္လာေတာ႔ ခ်စ္သူရဲ႔ လက္ကေလး တဖက္ကုိ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏုိး ကိုင္ထားခ်င္တဲ႔ စိတ္ျဖစ္တဲ႔ေန႔တို႔၊ သူ႔ေမြးေန႔ ေမြးလရာသီမွာ က႔႔ံေကာ္ပန္းေတြ မရမက ရွာခဲ႔ရတာတို႔က အေရးပါေနခဲ႔ျပီး တခ်ိန္မွာ က်ေတာ႔လည္း သူမကို တသက္လုံး ေဆြးေျမ႕ မ်က္ရည္က်ေစ လမ္းခြဲေစခဲ႔ရတာေတြ၊ မိခင္ကိုလည္း နင္႔နင္႔သီးသီး ရင္က်ိဳးေစ၊ ဆရာ၀န္ဘ၀ကိုလည္း အျပီးစြန္႔ခဲ႔ေစအထိ ဘ၀ရဲ႕ ေတာင္႔တ ရူးသြတ္မွဳေတြ ေျပာင္းသြားခဲ႔ျပီး အေရးပါမွဳေတြက တမ်ိဳး ျဖစ္ကုန္ျပန္တယ္။