ဝတၳဳတို

User Rating: 0 / 5

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

User Rating: 0 / 5

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

၁။
ေဖာက္ျပန္ေရးသမားတဲ့ ဘယ္ေလာက္ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ အသုံးအနွုန္းလဲ။ေဖာက္ျပန္မွုထက္ပိုမိုျပင္းထန္တဲ့ အရာၾကီးပဲ။ဒီလိုေခၚၾကတယ္။ဟုိဘက္အိမ္က လူကုိ ေဖာက္ျပန္ေရးသမားတဲ့။ဝိုင္းေျပာၾကတယ္။ဘယ္သူ စေျပာတယ္ ဘာေၾကာင့္ေျပာရတယ္ဆိုတာေတာ့ ဘယ္သူမွ ေသခ်ာ မသိရပါဘူး။ဒီလူ ရပ္ကြက္ထဲကုိေျပာင္းလာတာ မၾကာေသး။ အလြန္ဆုံးရိွလွ သုံးလေလာက္သာ။ဘယ္က လာသည္မသိရ။ဘာအလုပ္လုပ္သည္ မသိရပါ။မနက္ေစာေစာ ဆိုင္ကယ္နဲ ့ျမိဳ ့ထဲကုိ  ဦးတည္ကာ ထြက္သြားတတ္ေၾကာင္း ေျပာၾကသည္။ရြာနွင့္ျမိဳ  ့က ဆယ္မိုင္ေလာက္သာေဝးသည္။ေဖာက္ျပန္သည္ဆိုရာ၌ အမ်ိဳးအစားအမ်ိဳးမ်ိဳးရိွေပသည္။ဇနီးလင္သားမယားအေပၚေဖာက္ျပန္ျခင္း လူ ့အဖြဲ ့အစည္းကုိ ေက်ာ္ျခင္း ခြျခင္း ဘာသာတရားမ်ားကုိ ေစာ္ကားျခင္း စသည္ျဖင့္ မ်ားလွေပသည္။
           ေဖာက္ျပန္မွုသည္ လူ တို ့ထံမွ ဆင္းသက္လာသည္။အရက္ပုလင္းအဖုံးမွ ကံစမ္းမဲေပါက္ကာ လဲလွယ္ရာမွ ထြက္ေပၚလာျခင္းျဖစ္သည္။ေက်ာက္တုံးအရိုင္းမ်ားအခ်င္းခ်င္းပြတ္တိုက္မိၾကရာမွ ေပၚလာသည္။ဥပမာမ်ားသည္ မ်ားလွမ်ားစြ။အို ! မ်ားလိုက္တာ။

၂။
    တကယ္ေတာ့ အဲ့ဒီလူ ကုိၾကည့္ရတာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ပါ။ ဟုိလမ္းထိပ္က ေကာင္ေျပာတာေတာ့ အဲ့လူက တက္တူးၾကီးနဲ ့ဆိုပဲ။ဒါလည္း အဲ့ေကာင္ေျပာတာပါ။ဘယ္သူမွ သူ ့တက္တူးကုိ သိတာမဟုတ္ဘူး။ျမင္ဖူးတာမဟုတ္ဘူး။သုိ ့ေသာ္ ယုံၾကည္တယ္ေပါ့ေလ။အဲ့ဒီေကာင္ကုိ။နို ့တက္တူးထိုးထားတိုင္း လူဆိုး သူခိုးဆိုေတာ့လည္း မဟုတ္။တက္တူးထိုးျခင္းက ကုိယ္က်င့္တရားနဲ ့ဘာမွမဆိုင္။မုန္ ့ဟင္းခါးသည္ ေဒၚညြန္ ့ေျပာတာကေတာ့ သူ ့နွုတ္ခမ္းေမႊးေတြက ေၾကာက္စရာၾကီး စကားေျပာရင္ အသံက မာလိုက္တာတဲ့။ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ အဲ့ဒီလူဟာ ေဖာက္ျပန္သမားလို ့တစ္ေယာက္နားတစ္ေယာက္ၾကားျပီး ေျပာၾကတာပဲ။အဲ့လူက ေဖာက္ျပန္ေရးသမားၾကီးေပါ့ေလ။ဦးေလးျမတ္အိမ္က ဆယ္ေတာက္ခုံမွာဆို ရန္ပြဲေတာင္ျဖစ္တယ္ဆိုပဲ။အဲ့ဒီေဖာက္ျပန္ေရးသမားဆိုတဲ့ ကိစၥနဲ ့ေပါ့။ျပသနာက ေမာင္စုိးဆီက စတာ။ေမာင္စုိးက စာေလးဘာေလး နည္းနည္းဖတ္တယ္။ ဟုိ ေဖာက္ျပန္ေရးသမားဆိုတဲ့ လူစိမ္းကုိ ေဖာက္ျပန္ေရးသမားလို ့ေျပာရေအာင္ မင္းမွာဘာသက္ေသရိွလို ့လဲတဲ့။ဟုိငမူးသမားထက္ေအာင္က တစ္ရပ္ကြက္လုံး ကေလးလူျကီးမက်န္ အားလုံးသိတာ မင္းမသိဘူးဆိုေတာ့ ညံ့တာေပါ့လို ့ေျပာရာကေန ေမာင္စုိးက လူတစ္ေယာက္ကုိ ဒီလိုအက်ိဳ းမဲ့အေၾကာင္းမဲ့ မေျပာသင့္ေၾကာင္း အစခ်ီျပီး တရားေဟာေတာ့ ဟုိေကာင္က ထိုးတယ္ဆိုပဲ။ထက္ေအာင္က နည္းနည္းမူးေနတာအဲ့ဒီတုန္းက။ေမာင္စုိးနဲ ့ထက္ေအာင္ဆိုတာကလည္း ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြပါပဲ။

၃။
ပဲျပဳတ္ေရာင္းတဲ့ အေမေအးကေတာ့ ေျပာတယ္။ဘာေဖာက္ျပန္တာလဲဆိုတာေတာ့ မသိပါဘူးဟယ္။အားလုံးက သူ ့ကုိေဖာက္ျပန္ေရးသမားလို ့ေျပာၾကတာ ဘာေဖာက္ျပန္လို ့လဲ ေမးၾကည့္ေတာ့ တစ္ေယာက္တေပါက္ပါေအတဲ့။
     ရြာထဲမွာ အဲ့ဒီေဖာက္ျပန္ေရးသမားကိစၥက ေျပာလို ့ေကာင္းျကတုန္းပဲ။ဟုိညဘက္ဆို ကေလးေတြ အျပင္မထြက္ခိုင္းနဲ ့။ေကာင္မေလးေတြ ညဘက္မထြက္နဲ ့ဆုိပဲ။ရြာစြန္နားက ဦးဘဟန္ေျပာတာေတာ့ ဒီကိစၥကုိ ဒီတိုင္းထားလို ့မရေတာ့ဘူး။ရြာမသန္ ့ဘူး။ေဖာက္ျပန္ေရးသမားကုိ ဒီတိုင္းမထားနိုင္ဘူးဆိုပဲ။တခ်ိဳ ့ကေတာ့ မယုံၾကဘူး။တခ်ိဳ ့ကေတာ့ ယုံၾကတယ္။ဘာျဖစ္ျဖစ္ ေဖာက္ျပန္ေရးသမားၾကီးဆိုသူေတြရယ္ မဟုတ္ေလာက္ဘူးဆိုတဲ့ လူေတြရယ္ ရြာထဲမွာေတာ့ ျငင္းေနၾကတုန္းပဲ။ဟုိလူကလည္း ေအးေဆးပဲ။မနက္ပိုင္းဆိုင္ကယ္နဲ ့ထြက္သြားျပီး ညဘက္က် ျပန္လာတတ္တယ္။ဘာကုိမွ ဂရုမစုိက္တတ္တဲ့ ပုံပဲ။

      
၄။
အခ်ိန္ေတြသာ ကုန္သြားတယ္။အဲ့ဒီေဖာက္ျပန္ေရးသမားဆိုတဲ့ လူကလည္း အရင္အတိုင္းပဲ။မနက္ဆို ဆိုင္ကယ္ၾကီးနဲ ့ထြက္သြား ညေနဘက္ဆို ျပန္လာျမဲ။ရြာထဲ သူ ့ေၾကာင့္ ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္မၾကားရပါဘူး။တခ်ိဳ ့ကေတာ့ သူဟာအခ်ိန္ေကာင္းေစာင့္ေနတာပါတဲ့။တခ်ိဳ ့ကေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူးေလ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူးတဲ့ေလ။တခ်ိဳ ့ကယုံတခ်ိဳ ့ကမယုံ။

၅။
မုန္တိုင္းလာျပီးတဲ့ခါ မုန္တိုင္းထပ္လာဖို ့အေျခအေနမရိွေတာ့တာ ျဖစ္နိုင္သလို ထပ္လာတာလည္းျဖစ္နိုင္တာပါပဲ။လူေတြကေတာ့ ဒီလိုပါပဲ ေမ့ေတ့ေတ့ရယ္ ၾကာလာေတာ့ ။

၆။
အင္း
ေဖာက္ျပန္ေရးသမားဆိုတာ 
ေဖာက္ျပန္ေရးသမားဆိုတာ ....။

    ေဝျမင့္ေမာင္
2016 June 7

User Rating: 0 / 5

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 
 
                             ေတာင္ေပၚကေန ႏြယ္တို႕ ေနတဲ့ ၿမိဳ႕ေလးဆီကို ၾကည့္ရတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မွန္ထဲ ျပန္ၾကည့္ရ သလိုပင္။ ေဆာင္းတြင္း မေရာက္ေသးေပမယ့္ ခပ္မိႈင္းမိႈင္း ၾကားက ၿမိဳ႕ကေလးကို ျမင္ေနရသည္။ ေဆာင္းရာသီ ဆိုပါက ျမဴေတြ ဆိုင္းၿပီး ၿမိဳ႕ကေလးကို ခပ္အံု႕အံု႕သာ ျမင္ရတတ္သည္။ ေန႕ခင္းပိုင္း ေရာက္ရင္ျဖင့္ ေတာင္ေအာက္မွာ ရွိတဲ့ ႏြယ္တို႕ ေနထိုင္ရာ ၿမိဳ႕ကေလးကို နီရဲရဲ လွမ္းေတြ႕ရတတ္သည္။ အခုအေနအထားက ေတာင္ခိုးေတြႏွင့္ မီးခိုးေငြ႕ေတြ လႊမ္းေနတာ ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ဘယ္အေျခအေနမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ႏြယ္တို႕ ေနထိုင္ရာ ၿမိဳ႕ကေလးက ခပ္မိႈင္းမိႈင္းသာ အၿမဲ ရွိတတ္ေလသည္။ အေဆာက္အဦေတြ အားလံုး လိုလိုမွာ ေခါင္းမိုးက အုပ္ကၽြပ္နီနီသာ မိုးၾကတဲ့ အတြက္ ေလယာဥ္ေပၚက ၾကည့္ၾကည့္ ေတာင္ေပၚကေန ၾကည့္ၾကည့္ နီရဲေနတတ္ေလသည္။ 

ဒီၿမိဳ႕ကေလးကို ႏြယ္ ေရာက္ကာစက ေလယာဥ္ဘီး ေျပးလမ္းေပၚ ေရာက္သည္ႏွင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ၾကည့္လိုက္ရာ ေတာင္နံရံသာ ေတြ႕ရသည့္ အတြက္ ေတာင္ၾကားမွာ ေလယာဥ္ကြင္း ေဆာက္ထားသလားလို႕ ထင္မိေလသည္။ တကယ္ေတာ့ ေတာင္ေတြ ကာရံထားသည့္ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ပင္။ 

အရိပ္ေကာင္းသည့္ သစ္ပင္ႀကီး ေအာက္မွာ ထိုင္ခံုေတြ ခ်ထားရာဖက္ လွမ္းရင္း အားရပါးရ ထိုင္ခ်ကာ ဘုရားဖူးေတြကို လိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။ ႏြယ္ ထိုင္ေနသည့္ သစ္ပင္ကို ဘာပင္မွန္း မသိ။ ဒီကို ေရာက္မွ ႏြယ္ မသိသည့္ ၊ မျမင္ဖူးသည့္ အပင္ေတြ၊ ပန္းေတြ၊ အသီးအရြက္ေတြ မ်ားစြာ ရွိေနပါလားလို႕ သိရေလသည္။ ေတာင္ေပၚမွာရွိေနသည့္ ဘုရားမို႕ ႏြယ္တို႕ ျမန္မာေတြက ခပ္လြယ္လြယ္ပင္ ေတာင္ေပၚဘုရားဟု ေခၚၾကျခင္းပင္။ ဘုရားဘြဲ႕ေတာ္ကို မည္သူမွ် မေျပာၾက။ ဒီၿမိဳ႕ကို ေရာက္ဖူးသူတိုင္းက ဒီေတာင္ေပၚႏွင့္ ေတာင္ေပၚဘုရားကို မေရာက္ေရာက္ေအာင္ လာၾကေလသည္။ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား လာေရာက္တာ အမ်ားဆံုး ျဖစ္ေလသည္။ 

User Rating: 0 / 5

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive


  အခုတေလာ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ၾကက္နာက်ေနတဲ့အေၾကာင္း သားလတ္ေခါဘူ ေျပာလို ့ေခါေဂသိရတယ္။ဟုတ္မယ္ မေန ့က ေခါေဂရုံးတက္သြားရင္း လမ္းထိပ္ ေဒၚညိဳၾကီးေျပာတာ ခပ္သဲ့သဲ့ၾကားရတယ္။ ၾကက္ေတြ တစ္ေကာင္ျပီးတစ္ေကာင္ေသေနတယ္တဲ့။သားလတ္ေခါဘူက ငါးတန္းေက်ာင္းသား။ဒီေကာင္က ၾကက္ဆိုသိပ္ခ်စ္တာ။ၾကက္ေမြး ဖို ့အဆိုတင္သြင္းျပီး ေယာကၡမၾကီး(သူတို ့အဘိုး)အိမ္က ၾကက္မေလး ယူလာတာလည္း ဒီေကာင္ပဲ။သူတို ့အေမစိမ္းယက တားေသးတယ္"အလုပ္ရွုပ္ပါတယ္ မေမြးပါနဲ ့"ဆိုေတာ့ ဒီေကာင္က မရဘူး။"သားဂရုစုိက္မွာပါ အစာလည္းသားေကြ်းမယ္ေနာ္...အေမေနာ္ "နဲ ့ခဏခဏပူညံပူညံ လုပ္ေနေတာ့ စိမ္းယက မရတဲ့အဆုံး ခြင့္ျပဳေပးရွာတယ္။ေခါေဂက ေအးေဆးပဲ။စိမ္းယ မၾကိဳက္မွန္းသိေတာ့ သူတို ့သားအမိၾကားမွာ ဝင္မပါဘူး။ေခါဘူကလည္းပါးတယ္ သူ ့အေဖေခါေဂ ခြင့္ျပဳလို ့ဘာမွျဖစ္မလာဘူး သူ ့အေမ စိမ္းယခြင့္ျပဳမွ အဆင္ေျပမယ္မွန္းသိေတာ့ သူ ့အေမဆီ ကပ္တာပဲ။ဒီေကာင္ လုပ္လိုက္လို ့မအားတဲ့ၾကားက ေခါေဂ ၾကက္အိမ္ေဆာက္ေပးရေသးတယ္။ဘာတဲ့ ဒီေကာင္ေျပာတာ"အထဲမွာ ၾကက္ကေလးေတြ ေခ်ာင္ေခ်ာင္ခ်ိခ်ိေနလို ့ရေအာင္ က်ယ္က်ယ္ေလးေဆာက္ေပးေနာ္ အေဖ ျပီးေတာ့ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလးေနာ္အေဖ...သားၾကက္မေလးက ၾကက္ကေလးေတြအမ်ားၾကီး ေမြးမွာဗ်"တဲ့။ဒါနဲ ့ေခါေဂ ၾကိမ္းပစ္တယ္ "ေအး မင္းပါ ဝင္ေနလို ့ရေအာင္ ငါေဆာက္ေပးမယ္"ဆိုေတာ့မွ ဒီေကာင္ျငိမ္သြားတာ။

User Rating: 0 / 5

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive


                             

                                                                             
                              ဘန္ေကာက္ေလဆိပ္ ကေန " ေသြးေသြး"  စီးလာသည့္  ေလယာဥ္က ေကာင္းကင္ကို ထိုးတက္ၿပီး    မၾကာမီမွာပဲ ျမန္မာျပည္ရဲ့ ပိုင္နက္ေပၚက ျဖတ္သြားတာကို လမ္းျပေျမပံုၾကည့္ရင္း ရင္ထဲ လွပ္ကနဲ ျဖစ္ေလသည္။
  ျမန္မာျပည္နဲ႕ ပတ္သက္ေလတိုင္း " ေသြး" ရဲ့  ရင္ထဲမွာ လိႈက္ကနဲ ဖိုကနဲ  ျဖစ္ရတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ  မၾကာခဏ ျဖစ္လို႕ေနေလသည္။
ဒီလို ျဖစ္တိုင္း ေဖေဖ ဦးျမင့္မိုရ္နဲ႕ ေမေမ ေဒၚသီရိတို႕ကို တမ္းတမ္းတတ လြမ္းဆြတ္သတိရမိသည္မွာ အေတာမသတ္။
အေမရိကား ေရာက္ဖို႕ အခ်ိန္အတန္ၾကာ စီးရအုန္းမည္မို႕ မ်က္လံုးကိုမွိတ္ ခႏၱာကိုယ္ကို ေျဖေလွ်ာ့ထိုင္ရင္း စိတ္က ကုန္လြန္ခဲ့သည့္ အခ်ိန္ေတြဆီ တားမရဆီးမရ ေရာက္ေလေတာ့သည္။

User Rating: 0 / 5

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
             
                                                    
                                                              
                                                                က်မကို" ဟင္းခ်က္ေကာင္းလိုက္တာ" ၊" ဟင္းခ်က္တာ စားလို႕ေကာင္းလိုက္တာ"၊  " စားေကာင္းေအာင္ ခ်က္တတ္တယ္" စသျဖင့္ ေျပာၾကလွ်င္ က်မ ဘာမွ ျပန္မေျပာပဲ ၿပံဳးလို႕သာ ေနလိုက္ပါသည္။ က်မကို ဘယ္အရြယ္ထဲက ထမင္းဟင္း ခ်က္တတ္သလဲ ေမးလွ်င္ေတာ့ ေျဖဖို႕ အနည္းငယ္ တံု႕ဆိုင္း သြားတတ္ေလသည္။

" ခ်က္တတ္ ျပဳတ္တတ္တာကေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းကပါပဲ
"
အဲဒီလို မယုတ္မလြန္ ေျဖျဖစ္တာမ်ားသည္။

အဲဒီလို ေျဖျဖစ္တာ၊ ေျဖဖို႕ တံု႕ဆိုင္းသြားတတ္တာက ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ သိ၍ပဲ ျဖစ္ေလသည္။ က်မမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဟင္းေသခ်ာ ခ်က္တတ္တာ သိပ္မၾကာမီကမွလို႕ ခံယူထားလို႕လည္း ျဖစ္ေလသည္။ ရွင္းရွင္းေျပာရလွ်င္  လြန္ခဲ့သည့္ (၆)နွစ္ခန္႕အစိုးရဝန္ထမ္းဘဝက ထြက္လာၿပီး မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ေရာက္မွဆိုေတာ့ မၾကာေသးမီကမွ လို႕ ေျပာလွ်င္ ရႏိုင္ေလသည္။

တကယ္တန္းက  သံုးတန္းေျဖအျပီး ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ထမင္းအိုး စျပီး တည္တတ္ေလသည္။ ထမင္းခ်က္တာက ဘာမွ အပန္းမႀကီး။
 ယခု ေခတ္လို ခလုတ္ကေလးႏွိပ္လိုက္၊ အခ်ိန္တန္လွ်င္ ထမင္းက်က္ျပီး သူ႕အလိုအေလွ်ာက္ ခလုပ္တက္သြားတာမ်ိဳးကို ဆိုလိုတာမဟုတ္ပါ။
 မ်က္ေစ့ေရွ႕မွာ အဖြားနဲ႕အေမတို႕ ခ်က္ေနတာ ၾကည့္ျပီး အျမင္နဲ႕ခ်က္တတ္ရာက လက္ေတြ႕မွာ မခဲယဥ္းေတာ့တာကို ဆိုလိုတာပါ။
ဒီႀကားထဲ ထမင္းအိုး မႏိုင္ေသးခင္ အရြယ္ကတည္းက ထမင္းအိုးတည္ထားတုန္း အေမက တျခား အလုပ္လုပ္ေနတာမ်ိဳး ႀကံဳရပါက

" ထမင္းအိုး သြားေမႊလိုက္အုန္း၊ ဆူျပီလား၊ ပြက္ျပီလား ၾကည့္ေခ်အုန္း"

စသျဖင့္ ၾကည့္ခိုင္းတတ္ပါတယ္။ က်မတို႕ ငယ္စဥ္က ထမင္းကို ငွဲ႕ခ်က္ၾကတာမ်ားသည္။
  ငွဲ႕ထားတဲ့ ထမင္းရည္ကို ဆားခပ္ျပီး ေသာက္ၾကေလသည္။ က်မ ထမင္းအိုး စတည္ေတာ့ ေရနံဆီမီးဖို နဲ႕ ခ်က္တာ ဆိုတာကို မွတ္မိေနပါေသးသည္။
ေနာက္ပိုင္း အေမ မီးဖိုေခ်ာင္ဝင္တာနဲ႕ ငရုပ္သီးေထာင္းေပးရသည္။
 အဲဒီေနာက္ အေမက ဒါေလးထဲ့လိုက္ ဟိုဟာထဲ့ ျပီးရင္ အဖံုးအုပ္၊ ေရနဲနဲ ထပ္ထဲ့ ဆိုတာမ်ိဳး၊ မက်ည္းရည္ ထဲ့ ၊ နံနံပင္၊ ငရုပ္သီးစိမ္းေလး အုပ္လိုက္ ၊ ႏူးၿပီလားၾကည့္ ခ်လိုက္ေတာ့ စသျဖင့္
 ေျပာရင္း ခ်က္ရင္းက ဟင္းခ်က္တတ္လာေတာ့သည္။