Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 

Article Index

“သူက ဘယ္လို ဆရာဝန္မ်ိဳးလဲဟင္” က်မ ပင္ကိုကေတာ့ က်န္းမာေရး ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာဝန္ဆိုေတာ့ ခပ္လန္႔လန္႔။ ဆရာဝန္တစ္ေယာက္ အိမ္မွာလာေနလို႔မ်ား က်မတို႔ အိမ္သား တစ္ေယာက္ေယာက္ ဖ်ားနာရင္ဆိုတဲ့ အေတြးဟာ က်မကို ေခ်ာက္လွန္႔ေနတယ္။

“ေဆးကုစားတဲ့ ဆရာဝန္မဟုတ္ပါဘူး ၊ Ph.D ဘြဲ႔ေၾကာင့္ ေဒါက္တာလို႔ ေခၚတာပါ”

“ဟင္ .. ေဖေဖလည္း Ph.D ဘြဲ႔ရတာပဲ ။ဘယ္သူမွ ေဒါက္တာလို႔မေခၚ ၾကေပါင္ ” က်မကလည္း ခ်က္က်က် ျပန္ေျပာလိုက္တယ္ ။

“ဟဲ့ ငါတို႔စေတြ႔တုန္းက ေဒါက္တာ ေခ်ာင္ဒရီတေယာက္ပဲ Ph.D ရတာရွိတယ္။ ဒါကိုေလးစားတဲ့ သေဘာနဲ႔ ေခၚတာေပါ့”

 

ရွင္တို႔တစ္ေတြ က်မတို႔ဆီမွာ ဘယ္ေလာက္ ေနမွာလဲလို႔ ေမးၾကည့္မိတယ္။ တစ္ပတ္လား၊ ႏွစ္ပတ္လား။ အေမတို႔လည္း ေသခ်ာေတာ့ မသိၾကဘူး။ ဒါဟာ ရွင္တို႕တစ္ေတြ ဒီမွာ အေျခက်ဖို႔ ဘယ္ေလာက္ ၾကာမလဲဆိုတာ အေပၚ မူတည္တယ္။ က်မအခန္းကို ေပးလိုက္ရတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ လံုးဝ မေက်နပ္ဘူး။

 

အဲဒီတုန္းက က်မ အလိုမက်မႈေတြနဲ႔   ႐ႈပ္ေထြးေနတယ္။ ဒီအရြယ္က်မွ ကိုယ့္ပစၥည္းေတြ၊ အဝတ္ေတြမရွိတဲ့ မိဘေတြအခန္းက အိပ္ရာေဘးမွာ အိပ္ရမယ္ဆိုတာကိုလည္း ရွက္သလိုလိုပဲ။ အေမကေတာ့ ကေလးေတြကို တစ္ေယာက္တည္း ေပးသိပ္တာဟာ ရက္စက္ၿပီး အေမရိကန္ဆန္တဲ့ အက်င့္ဆိုၿပီး က်မငယ္ငယ္က အိမ္မွာ အခန္းလြတ္ေတြ ရွိတာေတာင္ ေပးမသိပ္ခဲ့ဘူး။ ေနာက္ေျပာေသးတယ္၊ သူဆိုရင္ ေမြးကတည္းက လက္ထပ္တဲ့ေန႔အထိ သူ႕မိဘေတြနဲ႔ တစ္ကုတင္ထဲ အိပ္တာတဲ့။ ဒါဟာ သာမန္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သည္လိုကိစၥဟာ က်မအတြက္ေတာ့ သာမန္ကို မဟုတ္ပါဘူး။ က်မအတန္းက အတန္းေဖာ္ေတြ အားလံုးလည္း  ဒီလို မအိပ္ၾကပါဘူး။ သူတို႔သာသိရင္ က်မကို ဘယ္ေလာက္ ကဲ့ရဲ႕လိုက္ၾကမလဲ။

 

ဒီလိုနဲ႕ အလယ္တန္းမတက္ခင္ ေႏြရာသီမွာေတာ့  တစ္ေယာက္ထည္း အခန္းေျပာင္းအိပ္ဖို႔ က်မ မရမကကို ေတာင္းဆိုတယ္။ စၿပီး အိပ္စတုန္းကဆို အေမက ပုခက္အတြင္းက ေမြးကင္းစကေလးလို အသက္႐ွဴမ်ား ရပ္သြားမလား စိုးရိမ္သလားမသိ၊ ခဏခဏ ကူးလာၿပီး ၾကည့္တယ္။ ေၾကာက္လားတဲ့၊ သူတို႔ နံရံတစ္ဖက္သာ ျခားတဲ့ ဟိုဘက္အခန္းမွာလို႔လည္း သတိေပးေသးတယ္။ အမွန္ေတာ့ လံုးဝကို တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့အခန္းႀကီးေၾကာင့္ ပထမဆံုးညမွာေတာ့ က်မ ေၾကာက္မိေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမ်ားေတြ သံုးေလးႏွစ္သားေလာက္ ကတည္းက လုပ္ၾကတဲ့ဟာ အခုလုိ ေၾကာက္လို႔ မျဖစ္ဘူးလို႔ ေတြးမိၿပီး ဘယ္ေတာ့မွ ဝန္မခံခဲ့ဘူး။ ေနာက္ေတာ့လံုးဝကို ေနသား က်သြားတယ္။ က်မမွာ မရွိခဲ့ဘူးတဲ့ စိတ္ေစာမႈမ်ိဳးနဲ႕ အိပ္ေမာက်သြားၿပီး မနက္မွာ တစ္ေယာက္တည္း ႏိုးလာေတာ့ အေမတို႕ အခန္းကဆို မျမင္ရတဲ့ အေရွ႕ဘက္က ေရာင္နီဦးကို မ်က္လံုးေစြၾကည့္ရင္း အိပ္ယာထရတာကို က်မသိပ္ကို သေဘာက်ေနၿပီ။