Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 

Article Index

“ဘယ္သူ သိပါ့မလဲကြ … ” ရွင့္အေဖၾကည့္ရတာ ဂုဏ္ယူ ဂုဏ္ေဖာ္လိုဟန္ပါပဲ။

“စြဲျပီးေတာ့ အက်င့္ျဖစ္ရင္ေတာ့ မေကာင္းဘူးေဟ့….. ေငြကုန္ေပါက္ပဲကြ”

ေနာက္ေတာ့ လူၾကီးေတြ ကမ္းဘရစ္ခ်္က လူေတြအေၾကာင္း ေျပာၾကျပန္တယ္။ က်မ မိဘေတြက ရွင့္တို႔ကို ေျပာင္းေ႐ႊ႕သြားၾကတဲ့ လူေတြအေၾကာင္း၊  ႀကီးပြား ထြန္းေပါက္သြားၾကတဲ့ လူေတြအေၾကာင္း ေရာက္တတ္ရာရာ ေျပာၾကတယ္။ လက္ထပ္သြားၾကတဲ့ လူပ်ိဳေတြ၊ ေနာက္ႀကီးျပင္းလာၾကတဲ့ ကေလးေတြ။ ေနာက္ ကာတာ့ပါတီ ရႈံးၿပီး ရီဂင့္ပါတီ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ႏိုင္တဲ့အေၾကာင္းလည္း ပါရဲ႕။ ရွင့္မိဘေတြကေတာ့ သူတုိ႕ အလည္ဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ ေရာမၿမိဳ႕အေၾကာင္း ေျပာျပတယ္။ ရွင္အေမက ေရပန္းေတြရဲ့အလွ၊ ခ်က္ပယ္လ္ဝတ္ေက်ာင္းေတာ္ရဲ့ မ်က္ႏွာၾကက္ကို ၾကည့္ဖို႔ သံုးနာရီေလာက္ မတ္တပ္ရပ္ တန္းစီရတဲ့အေၾကာင္း ျမင္သာေအာင္ ေျပာျပေနတယ္။

“အို…. သိပ္ကိုလွတဲ့ ဘုရားေက်ာင္းေတြပဲ၊ ျပတိုက္ႀကီးေတြက်လို႔၊ က်မေတာ့ေလ သည္လိုဘုရားေက်ာင္းမွာသာ ဝတ္ျပဳခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ ကတ္သလစ္ဘာသာေတာင္ ေျပာင္းလိုက္ခ်င္ ပ”

“ေအသီနာကို မေရာက္ဘူး၊ မျမင္ဘူးရင္ ခင္ဗ်ားတို႕ မေသနဲ႔ဦး” ရွင့္အေဖ ဒီ္လိုေျပာေတာ့ က်မ မိဘေတြက ေခါင္းညိတ္တယ္။ ေအသီနာဆိုတာ ဘာကိုေျပာတာလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ သူတို႕မသိၾကပါဘူး။ က်မကေတာ့ သိတာေပါ့။ က်မတို႔ေက်ာင္းက လက္တင္ သင္ခန္းစာမွာ ေရာမအေၾကာင္း သင္ရတယ္ေလ။ ေနာင္ေရာမနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အႏုပညာလက္ရာေတြ၊ ဗိိသုကာေတြအေၾကာင္း စာတမ္းရွည္တစ္ပုဒ္ ေရးရတယ္ေလ။

 

တကယ့္တကယ္ေတာ့ စာတမ္းဆိုတာကလည္း စာၾကည့္တိုက္ စြယ္စံုက်မ္းထဲမွာပါတဲ့ ဟာေတြကိုပဲ အေျခခံၿပီး ကူးေရးၾကရတာပါ။ ရွင့္မိဘေတြက ဘံုေဘမွာ က်န္ရစ္တဲ့ အိမ္အေၾကာင္းလည္း ေျပာၾကေသးတယ္။ အထပ္ တစ္ဆယ္မွာ ရွိၿပီး ဝရန္တာက ၾကည့္လိုက္ရင္ ထန္းပင္ေတြနဲ႕ အာေရဗ် ပင္လယ္ႀကီးကို ျမင္ရတယ္တဲ့။ “ရွင္တို႔ အဲဒီကုိ မေရာက္ဖူးတာ သိပ္နာတာပဲ” ရွင့္အေမကေျပာေသးတယ္။ ေနာက္ အိပ္ရာဝင္ေတာ့မွ သူတို႔ကျဖင့္ တစ္ခါမွ လူလူသူသူ မဖိတ္ဖူးဘဲနဲ႕မ်ားလို႕ အေမက အေဖ့ကိုတီးတိုး ရင္ဖြင့္တယ္။

 

ညစာ စားျပီးေနာက္ေတာ့ တစ္အိမ္လံုးရယ္၊ ေနာက္ သူတို႕ဘယ္မွာ အိပ္ရမယ္ဆိုတာကိုရယ္ လိုက္ျပဖို႔ က်မကိုေျပာၾကတယ္။ အရင္တုန္းကဆိုလည္း က်မကပဲ ဧည့္သည္ေတြကို လိုက္ျပေနက်ပါ။ ဒါကို သေဘာလည္း က်ပါတယ္။ ပိုင္ရွင္ဟန္အျပည့္နဲ႕ ဒါကတံျမက္စည္းထားတဲ့ေနရာ၊ ဒါကေတာ့ ေအာက္ထပ္ ေရခ်ိဳးခန္း စသျဖင့္ေပါ့ေလ။