Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 

Article Index

 

ရွင့္အေမက ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေခ်ာေမြ႕ၿပီး စိုေနတဲ့ ဆံပင္ေတြကို ပုခုံးေပၚမွာ ဝဲခ်ထားတယ္။ ကိုယ္က်ပ္ ခါးတိုအက်ႌနဲ႔ လက္ထိုးသိုးေမြး လည္စည္းတစ္ထည္လည္း စည္းထားေသးတယ္။ ဓာတ္ပံုထဲက အမ်ိဳးသမီးလို႔ေတာ့ မေသခ်ာဘူး။ ေတာက္ပတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းဆိုးေဆး၊ မည္းနက္တဲ့ မ်က္ခံြေတြနဲ႔ ရွင့္အေမၾကည့္ရတာ က်မ အေမေလာက္ေတာင္ ပင္ပန္းေနပံုမရဘူး။  ရွင့္အေမက ပါးပါးပိန္ပိန္ပါပဲ။ လည္တံဟာ ရွည္လ်ားေက်ာ့ရွင္းတယ္။ ေနာက္ က်မအေမလို သက္လတ္ပိုင္း မိန္းမတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ခႏၶာကိုယ္အေလးခ်ိန္ ဖိစီးဟန္လည္းမရွိဘူး။ ရွင့္အေဖကေတာ့ အရင္ကထက္ ထူးၿပီးေတာ့ ရုပ္မေျပာင္းပါဘူး။ အရင္ကလိုပဲ ရုပ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္၊ ဂ်က္ကတ္ရယ္ … လည္စည္းရယ္နဲ႔ အရင္အတိုင္းပါပဲ။ အင္း .. ေခတ္သစ္ကို လက္ခံတဲ့ အေနနဲ႔ထင္ပါရဲ႕၊ မ်က္မွန္ဒီဇိုင္းကိုေတာ့ အသစ္ေျပာင္းထားတယ္။ ရွင္ကေတာ့ ရွင့္အေဖလို အသားလတ္လတ္ ဆံပင္ကို ေဘးခြဲၿပီး ဖီးထားတယ္။ ေနာက္ ဘာပစၥည္းေတြ က်န္ရစ္ေသးလဲလို႔ အာရံုစိုက္ေနသလိုပဲ။ က်မရွင့္ကို သည္ေလာက္ ၾကည့္ေကာင္းတဲ့လူလို႕ မထင္ခဲ့ဖူးဘူး။ အနည္ဆံုး က်မအေပၚ ဆြဲေဆာင္မႈ ရွိလိမ့္မယ္ရယ္လို႔ က်မ မေမွ်ာ္လင့္ မိခဲ့ဘူး။

 

“ဘုရားေရ ဟီမာ … အမေလး …. အပ်ိဳေပါက္ႀကီးကို ျဖစ္လို႔ပါလား။ ဒို႔ကို မမွတ္မိဘူးလား” ရွင့္အေမက ျပံဳးျပံဳးႀကီးနဲ႔ အဂၤလိပ္လို ေမးတယ္။ ခ်ိဳၿပီး အေလာတၾကီး မရွိတဲ့ အသံမ်ိဳးနဲ႔။ “လာ ကေလးမ၊ သမီးကိုေစာင့္ေနတာ …၊ သမီးအေမေျပာေတာ့ ဒို႕ကိုေစာင့္ရင္း သမီး ဗိုက္ဆာေနတာဆို”

ဆိုဖာေပၚမွာ က်မအိပ္ေနတာ ရွင္ျမင္သြားမွာပဲဆိုၿပီး ခပ္ရွက္ရွက္နဲ႕ က်မဝင္ထိုင္တယ္။ ကမၻာ ဟိုဘက္ျခမ္းက လာရတဲ့ ရွင္တို႔ ေနသာေနတဲ့ပုံဟာ တေရးတေမာအိပ္ၿပီး ခုမွထလာတဲ့ အိမ္ရွင္က်မက ပိုၿပီး အားအင္ကုန္ခန္းေနသလိုပဲ။ အေမက က်မကို ထမင္းပန္းကန္ ျပင္ေပးေပမယ့္ အာရံုက ရွင့္ကို ထမင္းေနာက္တစ္ပန္းကန္ ထည့္ေပးဖို႔။

“က်ေနာ္တို႕ ေလယာဥ္ မဆင္းခင္ေလးကမွ စားလာလို႕ပါဗ်” က်မမိဘေတြကုိ အာက်ယ္က်ယ္ မဟုတ္ဘဲ ေလသံခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးနဲ႔ ရွင္က ရွင္းျပတယ္။ ရွင့္အသံက ခပ္အစ္အစ္၊ ကေလးသံေလးလည္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး။

“ပထမတန္းမွာ စီးတာဆိုေတာ့ေလ၊ အမေလး …. ေပးလိုက္ ေကၽြးလိုက္တဲ့ အစားအေသာက္ေတြဆို အံ့မခန္းဘဲ” ရွင့္အေမက ဝင္ေျပာတယ္။

“ရွန္ပိန္၊ ေခ်ာ့ကလက္ ေနာက္ ငါးဥဆားနယ္ေတာင္ ပါေသး … ။ က်မကေတာ့ သိပ္မစားခဲ့ပါဘူး .. ။ ရွင့္လက္ရာကို လြမ္းေနတာ ရွာဗာနီရယ္ သိရဲ့လား”

“ပထမတန္း … ဟုတ္လား” အေမက အသက္ေတာင္ မရွဴႏိုင္ဘဲ တအံ့တၾသေမးတယ္။ “ဘယ္လိုမ်ား လာၾကတာပါလိမ့္”

“ဒါက က်မအတြက္ အသက္ (၄၀) ျပည့္ေမြးေန႕ လက္ေဆာင္ဆိုပါေတာ့ရွင္.. ” ရွင့္အေမက ရွင့္အေဖကို ၾကည့္တဲ့ၿပီး

“တစ္သက္မွာ တစ္ခါဆိုသလိုေပါ့ ရွင္ရယ္၊ မဟုတ္ဘူးလား”