ဘဝ အေတြ႔အၾကံဳ

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

သရုပ္ေဖၚနံရံပန္းခ်ီ သန္းေဌးေမာင္

 

             ကမၻာ့အေရွ့ျခမ္းအာရွနိုင္ငံတခုမွ ကမၻာ့အေနာက္ျခမ္းအေမရိကကို နာရီေပါင္းမ်ားစြာ ျဖတ္သန္းခရီးႏွင္ခဲ့ၿပီး အေမရိကအေ႐ွ႔ပုိင္း၏ ေျမျပင္ေပၚ ေျခခ်ခိုလံႈလိုက္ရခ်ိန္မွာေတာ့ ၂၀၀၉ ၏ ပန္းစံုပြင့္ေသာေႏြဦးႏွင့္အတူ ေဖာ္ေရြေႏြးေထြးေသာၿမိဳ ့သူၿမိဳ ့သားမ်ားက က်မတို႔ကိုႀကိဳဆိုခဲ့ပါသည္။

           ထိုေဖာ္ေရြေႏြးေထြးမႈမ်ားေၾကာင့္ပင္ က်မ၏မိခင္ေျမအေၾကာင္းမိတ္ဆက္ေျပာျပဖို႔ မတြန္႔ဆုတ္ခဲ့ျခင္းက က်မအတြက္အခြင့္အေရးတခုျဖစ္ခဲ့သည္။ ကမၻာ၏ တျခားဖက္ျခမ္းမွ အာရွနိုုင္ငံငယ္ေလးတခုက အေမရိကႏွင့္ဘယ္ေရြ႔ဘယ္မွ်ကြာျခားေၾကာင္း ေျပာျပခြင့္ရခဲ့သည္။ မတူျခားနားေသာ ယဥ္ေက်းမႈမ်ားအတြင္းမွ မတူျခားနားေသာတန္ဖိုးမ်ားကို ေတြ႔ ့ရွိခံစားႏုိင္ခဲ့ျခင္းႏွင့္ ထိုုမတူျခားနားမႈမ်ားအေၾကာင္းကို စာမ်ားမွတဆင့္ေ၀ငွႏုိင္ျခင္းက က်မအတြက္ ေက်နပ္ဖြယ္ျဖစ္သည္။

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

Daw ah mar

            က်ေနာ့္အေမေရးတဲ့ကၽြန္မတို႔မႏၱေလးကၽြန္မတို႔ငယ္ငယ္တုန္းကမႏၱေလး စတဲ့ေဆာင္းပါးေတြကို ဖတ္ရေတာ့ က်ေနာ့္မွာ အေမ့ေဘးပဲျပန္ေရာက္ေနသလိုလို၊ တေခတ္ကမႏၱေလးကိုပဲ ျပန္ေရာက္ေနသလိုလို၊ အဖိုးအဖြားနဲ႔ ဆရာႀကီးေ႐ႊဥေဒါင္းတို႔လို လူႀကီးေတြအၾကားျပန္ေရာက္ေနသလိုလိုခံစားရပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ တခါတခါက်ေတာ့ တကယ္ လို႔မ်ား ငါတို႔ေခတ္ကမႏၱေလးရယ္လို႔ေရးလိုက္ရင္ ဖတ္ခ်င္တဲ့လူ႐ွိပါ့မလားလို႔လည္း ေတြးေနမိပါတယ္။ တဆက္ထဲမွာ ကိုယ္ ငယ္ငယ္က ပံုရိပ္ေတြကိုျပန္ေတြးေနမိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ၿပီးခဲ့တဲ့ရာစုႏွစ္ ၅၀စုႏွစ္မ်ားဆီကအတိတ္ကိုပါ။

            အဲဒီတုန္းက မႏၱေလးဟာစစ္ႀကီးထဲက ႐ုန္းထေနဆဲကာလလို႔ ဆိုရပါမယ္။ ၿမိဳ ့လယ္ေနရာအႏွံ႔အျပားမွာ ဗံုးဒဏ္ထိ ထားတဲ့တိုက္ပ်က္ႀကီးေတြ၊ အဲဒီတိုက္ပ်က္ႀကီးေတြထဲမွာပဲ တဲထိုး၊ အိမ္လုပ္ၿပီးေနၾကတာေတြ ေနရာတကာမွာ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ အထင္႐ွားဆံုးတခ်ိဳ႕ကိုေျပာရရင္ ၂၆ဘီလမ္းနဲ႔ ၈၂လမ္းေထာင့္က အခုဘဏ္ျဖစ္ေနတဲ့ေနရာက ႐ိုးကုမၸဏီတိုက္ပ်က္ႀကီး၊ မာရဂ်န္းေဆးဆိုင္ဆိုတာကလည္း တိုက္ပ်က္ႀကီးထဲမွာ ျဖစ္သလိုေဆာက္-ဆိုင္ဖြင့္ထားတာ၊ အားလံုး ဗံုးထိထားတာေတြပါ။

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

 ဇာဂနာ

 

မ်က္ေစ့နွစ္လံုးဖြင့္လိုက္သည္ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္အသစ္က ၾကိဳဆိုႏွုတ္ခြန္းဆက္ေနသည္။ အုတ္နံရံေတြ သံတိုင္ေတြ ေၾကြအင္တံုေတြ....။ကိုယ့္အိမ္ ကိုယ့္ယာ မဟုတ္ပါလား ဟူေသာ အေတြးက ကပ္ပါလာေလသည္။ အခုေလာက္ဆို အိမ္ကလူေတြေတာ့ သိကုန္ေလာက္ျပီ။ မိမိႏွင့္ သက္ဆိုင္ရာ ပါတ္၀န္းက်င္ လည္း အေတာ္ဂယက္ရုိက္ေလာက္ျပီ။ မိမိတို႕အားဖမ္းဆီးစဥ္မနက္က အရုိင္းႏွင့္ ေရႊေရာင္သည္ အတူတကြ ရွိေနၾက၏။ အဖမ္းခံရကာနီးမွ သူတို႕ႏွစ္ဦးအား ကြမ္းယာ ၀ယ္ခိုင္းလိုက္မိသျဖင့္ ခုေလာက္ဆို ထြက္ပဲေျပးပလား ေတာပဲခိုေလပလား။ သင္းတို႕ ႏွစ္ေယာက္က စိုးရိမ္စရာ ေကာင္း၏။ အရိုင္းက တစ္ေယာက္ထဲ ဘာအလုပ္မွ လုပ္တတ္သူမဟုတ္။ ဘာကိုမွ တိတိက်က် ဆံုးျဖတ္ေဆာင္ရြက္တတ္သူမဟုတ္။ အနားမွာ ထိ္န္းေပးသူ မရွိလွ်င္ ေသြးေဆာင္ရာ ေနာက္ ေကာက္ေကာက္ ပါတတ္သူျဖစ္၏။ ေရႊေရာင္က ကိုသာဆိုး။ အလုပ္ေတာ့လုပ္သည္။ ဖင္ေပါ့သည္။ သို႕တေစ ေခါင္းေအးေအးႏွင့္ ရင္မဆိုင္တတ္။ ၀ူး၀ါး၀ူး၀ါး ႏွင့္ ထင္ရာ ေလွ်ာက္လုပ္တတ္သည္။ အာဏာသိမ္းျပီးျပီးခ်င္း မႏၱေလးကို တက္၍ လက္နက္အဆက္အသြယ္သြားရွာသည္။ ျပီးေတာ့ တြံေတးမွာ စစ္သင္တန္းေပးဖို႕ အစီအစဥ္အတြက္ သူပဲ လူလိုက္စုေနရ၏။ သူႏွင့္အတူ ပူးတြဲလုပ္ရန္ ကိုေဇာ္၀ိတ္ကို တြဲေပးထားရသည္။ ကိုေဇာ္၀ိတ္က ေခါင္းေအးသည္ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ရွိ၏။ ခုသူတို႕လက္ထဲမွာ လက္ပစ္ဗံုး ေလးလံုးရွိေနသည္။ ဒါသည္ပင္ စိုးရိမ္မကင္းျဖစ္စရာ။

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

 

 ဇာဂနာ

 

"ခင္ဗ်ား နာမည္"

"ဇာဂနာ"

"ေမာင္သူရ"

"ဟင့္အင့္"

"သူငယ္ခ်င္းေတြ မိတ္ေဆြ ေတြက ေခၚတဲ့ နာမည္ေကာ မရွိဘူးလား"

"ဒါေတြကေတာ့ အမ်ားၾကီးေပါ့"

"ေျပာျပပါဦး"

"လန္ျခားကုလား ကုလားအဖိုးၾကီး ဦးပုည ဇာတ္ဆရာ ေမာင္ရစ္ ကတင္းပံုး ေရွာင္ကြန္နရီ အေဖၾကီး ဇာတ္ဆရာ ကိုကို..." 

"ေတာ္ျပီ ေတာ္ျပီ..."

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

        ဇြန္ ၅ ရက္တြင္ ေခတ္စမ္းစာေပ၏ ေရွ ႕ေဆာင္ႀကီး သိပၸံေမာင္ဝ (၁၈၉၉-၁၉၄၂) အသက္ ၁၁၁ ႏွစ္ ျပည့္မည္ျဖစ္၍ “ေအာက္စဖုိ႔ဒ္တကၠသုိလ္မွတ္တမ္း”ဆရာ ျမင္ခဲ့ေသာ သူတုိ႔ေခတ္ ဘိလပ္ေရာက္ျမန္မာလူငယ္တုိ႔၏ လြဲမွားေသာအေမာ္အၾကြားႏွင့္ ပညာကုိတန္ဖုိးမထားပုံကုိ ခုကာလအေဝးေရာက္ျမန္မာလူငယ္မ်ား ထုတ္ႏုတ္ဆင္ျခင္ရန္အလုိ႔ငွာ ျပန္လည္တင္ဆက္ရပါသည္။

 

ေကာင္းကင္

 သရုပ္ေဖာ္ ပန္းခ်ီထိန္လင္း

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

       ကၽြန္ေတာ္သည္ ျမန္မာဘိလပ္ျပန္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္မွာ အလုပ္အကိုင္ မရွိပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘိလပ္တြင္ ေလးငါးေျခာက္နွစ္ ေနခဲ႔ေသာ္လည္း စာေမးပြဲြဲတစ္ခုကိုမွ် မေအာင္၊ ဘြဲ႕တစ္ခုကိုမွ် မရခဲ႔ပါ။ တစ္ေန႕က လူငယ္မ်ား ၾကီးပြားေရးအသင္းတိုက္ ကို သြားရာ ၾကီးပြားေရးမဂၢဇင္းတြင္ ဘိလပ္အေၾကာင္းေရးပါဟု ကၽြန္ေတာ့္အား ကိုလွက တိုက္တြန္းပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာစာကုိ ေကာင္းေကာင္းမေရးတတ္ပါ၊ ထို႕ေၾကာင့္ မေရးပါရေစႏွင့္ဟု ေတာင္းပန္ေသာ္လည္း အတင္းေရးခိုင္းေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္၏ အၾကာင္းကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေရးလိုက္ပါသည္။