Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 


ငါးပိရည္နဲ႔တို႔စရာျမွဳပ္ၿပီးစားရလည္း
အရသာရွိတဲ႔ဘဝဆိုတာက
ဒုလႅဘတစ္မ်ိဳးပဲ

ဘဝတိုတိုတစ္ခုကိုေဆးလိပ္တိုတစ္ခုလို
ခဲၾကရတာေပါ့

ပန္းခင္းထဲျဖတ္မေလွ်ာက္နဲ႔
ျမက္ခင္းေပၚျဖတ္မနင္းနဲ႔
ျဖတ္ေတာက္ထားတဲ႔ဝါက်ေတြနဲ႔
အဓိပၸာယ္မေဖာ္ျပနဲ႔
ျဖတ္လမ္းတိုင္းဟာေျဖာင့္ျဖဴးမွဳရွိမတဲ႔လား
အခါလြန္တဲ႔မိုးမို႔အညိွဳးနဲ႔ရြာ---
သီခ်င္းေလးညည္းရင္းစိတ္ကိုေလွ်ာ့ခ်
အေရးတႀကီးေရႀကီးေနတယ္ဆိုရင္ေတာင္
ကိုယ္ေဖာ့ထားတတ္မွအဆင္ေျပမယ္
လမ္းေလွ်ာက္ရင္ေျခသံဖြဖြေလး
စကားေျပာရင္တိုးတိုးတိတ္တိတ္
အိပ္ရင္ေတာင္မလူးမလြန္႔
ဒီလိုၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမွဳကိုတည္ေဆာက္ထားရ

ေၾသာ္--ဘဝ  ဘဝ
စာလုံးေပါင္းမွားလို႔မရ
အသံထြက္လြဲလို႔မရ
အသုံးအႏွဳန္းၾကမ္းလို႔မရ
ဘာနဲ႔စားစား တစ္ဝမ္းတစ္ခါး
လူတစ္ေယာက္ ေျမအက်ယ္ဘယ္ေလာက္လိုအပ္မွာလဲ
မေသခင္ ေက်ာတစ္ခင္းစာ
ေတြ႕တဲ႔လူကိုပိုက္ဆံေခ်း
ေရာက္တဲ႔အရပ္မွာတစ္ေနကုန္
ၿပိဳင္လာလွ်င္လမ္းေဘးကပ္
ေခတ္ေပၚဖတ္စာေတြလည္း ေရးလို႔မကုန္
ေရဘုံပိုင္ေတြလည္းေရမထြက္ေတာ့ဘူ
ဘုံဆိုင္ေတြခြက္ပုန္းေတြလည္းမရွိေတာ့ဘူး
ဗံု--ဗံု--ဗံု---
ဗံုထဲမွာ ဗံုသံရွာ

ဗံု--ဗံု--ဗံု
ဗံုသံေတြမရပ္သမွ်

ဗံု--ဗံု--ဗံု
၃၁ဘုံခရီးဟာေပ်ာ္စရာႀကီးေပါ့အခ်စ္ေရ။

------------------------------------------

                         ေမာင္ ေသာ္ တာ