User Rating: 0 / 5

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 


၀၀ း ၄၂  ကမာၻကို

            ဘုရားသခင္အစား ‘ငါ’ လာခဲ့တယ္

 

၀၀ း ၄၁  ငါဟာ ငါ့ကိုဖန္ဆင္းတဲ့ ဘုရားသခင္ကိုသာလက္ခံႏိုင္ၿပီး

            ဘုရားသခင္ဖန္ဆင္းတဲ့ အရာတိုင္းကို လက္မခံႏိုင္၍

            ေကာင္းကင္ဘံုကို ေက်ာခိုင္းခဲ့တယ္

 

၀၀ း ၄၀  ငါ့ကိုယ္ထဲမွာ ပုန္းကြယ္ေနတဲ့အရိုးေတြက

            ႏွလံုးသားကိုရင္ဘတ္ထဲကဆြဲထုတ္ မီးရွဴးတိုင္လိုကိုင္

            လူအမ်ားေရွ႕ရပ္ေနခဲ့တယ္

 

၀၀ း ၃၉  ငါဟာ ဥာဏ္ပညာႏံုနဲ႔သူမ်ားအတြက္

            ေသဆံုးေနတဲ့ ေဖရိုဘုရင္ျဖစ္တယ္

 

၀၀ း ၃၈  ဘယ္သူမွဝင္ေရာက္လို႔မရတဲ့ တစ္ဦးတည္းပိုင္ကပြဲခန္းမထဲမွာ

            ဘယ္ခါမွရပ္တန္႔လို႔မရတဲ့ ရမၼက္ရဲ႕ဥပေဒတစ္ခုလို

            ကဗ်ာကို ငါျပဌာန္းတယ္

 

၀၀ း ၃၇  ကဗ်ာဆရာမရွိတဲ့ေလာကမွာ ဘုရားသခင္လည္းမရွိ

            ကဗ်ာဆရာဆိုတာ ကဗ်ာဆရာမျဖစ္ခင္

            လႊင့္ပစ္ထားတဲ့ ဖိနပ္စုတ္ႀကီးတစ္ဖက္ေလာက္ေတာင္အသံုးမဝင္သူ

            ပင္လယ္ဓားျပဒဂၤါးလို တရားမဝင္အဖိုးတန္ေနသူ

 

၀၀ း ၃၆  ကေဖးဆိုင္မ်ားဟာ ကဗ်ာဆရာရဲ႕ဘုရားေက်ာင္းျဖစ္တယ္

           

၀၀ း ၃၅  ကဗ်ာဆရာတစ္ဦးဟာ ကဗ်ာဘုရားေက်ာင္းဆီကို

            တစ္ေန႔တစ္ႀကိမ္ အနည္းဆံုးသြားေရာက္ၿပီး

            ကဗ်ာက်မ္းစာတစ္မ်က္ႏွာကို ရြတ္ဆိုရမယ္

 

၀၀ း ၃၄  ကဗ်ာကိုတိုက္ခိုက္လုယက္ဖို႔

            ပင္လယ္ဓားျပသေဘၤာတစ္စင္းလိုအသံုးျပဳရမယ္

 

၀၀ း ၃၃  ကဗ်ာဆရာဟာ ေပါင္မုန္႔ကိုျဖစ္ေစ အသားတစ္တံုးကိုျဖစ္ေစ ဓားေျမွာင္နဲ႔မလွီးျဖတ္ရ

            ဓားေျမွာင္ရွိရင္ ငါ့ထံအျမန္ဆံုးအပ္ႏွံၾကရပါမယ္

            (ဓားေျမွာင္ဆိုတာ အိမ္ေျမွာင္ထက္ေသးငယ္ေလ ဝွက္ဖို႔ေကာင္းေလ အႏၱရာယ္ရွိေလ)

            ေနာက္ေက်ာကို/ မ်က္လံုးကို/ ဦးေခါင္းခြံကို ထိုးေဖာက္ပစ္ႏိုင္တယ္

 

၀၀ း ၃၂  ကဗ်ာၿမိဳ႕မွာ ကဗ်ာၾကည့္ေမွ်ာ္စင္ကလြဲ

            အျခားေမွ်ာ္စင္ (ဘာသာေရးေမွ်ာ္စင္/ မီးသတ္ေမွ်ာ္စင္/ စစ္စခန္းေမွ်ာ္စင္) မေဆာက္ရ

            အျပင္၌ထိုင္ၾကည့္ေသာ္လည္း အဆိုေတာ္နဲ႔ကေခ်သည္မ်ားသာ

            ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးေတြကို သယ္ေဆာင္ၿပီးျဖတ္သြားၾက

 

၀၀ း ၃၁  ကဗ်ာႏိုင္ငံေတာ္မွာ ကဗ်ာဆရာနဲ႔သူ႔မိသားစုကလြဲလွ်င္

            ကဗ်ာဆရာမဟုတ္သူမ်ား လူျဖစ္ခြင့္မရွိ

            သူတို႔အတြက္ ညစာဟာ ‘ကားစင္’ ျဖစ္တယ္

 

၀၀ း ၃၀  ကဗ်ာေဝဖန္ေရးသမားတစ္ေယာက္ဟာ ကဗ်ာပုဒ္ေရ ၁၀၀ တိတိေရးထုတ္ၿပီးမွ

            ကဗ်ာဆရာနဲ႔ကဗ်ာကို စကားေျပာခြင့္ရွိတယ္

 

၀၀ း ၂၉  ကဗ်ာကို ‘ေျမေခြးစပ်စ္သီးခ်ဥ္နည္း/ ဝံပုေလြလိုအုပ္ဖြဲ႔တိုက္ခိုက္နည္း/

            ေႁမြလိုျဖားေယာင္းၿမိဳခ်နည္း’ နဲ႔ ကိုင္တြယ္ပါက

            အဲဒီ မေကာင္းဆိုးဝါးရဲ႕ ဦးေခါင္းကိုျဖတ္ယူၿပီး

            ကဗ်ာဆရာေသာက္ဖို႔ ဝိုင္အရက္ခြက္လုပ္ေစ

 

၀၀ း ၂၈  ကဗ်ာဆရာဟာ ကဗ်ာဆိုတဲ့ေသနတ္တစ္လက္နဲ႔

            ကမာၻႀကီးကို ပစ္သတ္ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္

 

၀၀ း ၂၇  ကဗ်ာဆရာရဲ႕ပိုင္ဆိုင္မွဳဟာ ကုတ္အက်ႌႏွစ္ထည္ဖိုးကပိုရင္

            ကဗ်ာေရးသားခြင့္ကို ျပန္လည္သိမ္းဆည္းေစ

 

၀၀ း ၂၆  ကဗ်ာဆရာရဲ႕လက္ထပ္ပြဲမွာ တရားေဟာဆရာမလို

            ကဗ်ာဆရာနဲ႔ သူ႔ခ်စ္သူႏွစ္ဦးေပါင္းေရးသားလက္မွတ္ထိုးထားတဲ့

            ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဟာ လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ျဖစ္တယ္

 

၀၀ း ၂၅  ကဗ်ာဆရာဟာ ‘လူတိုင္းရယူႏိုင္တဲ့ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရား’ ျဖစ္ပါေစ

            ကဗ်ာဆရာရဲ႕တေယာဟာ နီရိုးရဲ႕တေယာမဟုတ္

            ငါ့ဦးေခါင္းကို ရန္လိုေနတဲ့ ေႁမြတစ္ေကာင္ပတ္ထားတယ္

            ငါ့ေပ်ာ္ရႊင္မွဳဟာ စစ္ပြဲရဲ႕ေသြးထဲမွာနစ္ေနတယ္

 

၀၀ း ၂၄  ကဗ်ာက်မ္းစာကို ဘုရားသခင္ရဲ႕သမၼာက်မ္းစာနဲ႔ မေရာေထြးေစရ

 

၀၀ း ၂၃  ကဗ်ာဆရာဟာ ေကာင္းကင္ဘံုကို ယံုၾကည္သည္ျဖစ္ေစ/ မယံုၾကည္သည္ျဖစ္ေစ

            ေကာင္းကင္ဘံုဟာ ကဗ်ာဆရာမ်ားရဲ႕ အထက္မွာရွိေနသလို

            ပ်က္သုဥ္းမွဳဟာ ထာဝရျဖစ္တယ္

 

၀၀ း ၂၂  အရူးမ်ား ကဗ်ာဆရာေယာင္ေဆာင္လာပါက

            ေကာ္ဖီပူပူနဲ႔ ေသသည္အထိပက္ေလာင္းေစ

 

၀၀ း ၂၁  ကဗ်ာဆရာဟာ ပိုက္ဆံလုပ္စက္မဟုတ္၍

            သူ႔ကို မိုင္းတြင္းလုပ္သားတစ္ဦးလို ပိုက္ဆံမထုတ္လုပ္ခိုင္းရ

 

၀၀ း ၂၀  ကဗ်ာဆရာဟာ မိမိအတြက္ တစ္ေန႔တာေပါင္မုန္႔နဲ႔အသားရာရွင္ကို

            ကဗ်ာရံုး (မိန္းမ/ မိသားစု/ မိတ္ေဆြတစ္ဦးဦး) ထံမွာ

            မနက္စာစားေသာက္ၿပီးတာနဲ႔ ထုတ္ယူႏိုင္တယ္

 

၀၀ း ၁၉  ကဗ်ာဆရာကိုဆဲဆိုသူကို ကဗ်ာဘုရားေက်ာင္းမွ ေခါင္းေလာင္းအဆံတြင္ခ်ည္ေႏွာင္၍

            တနဂၤေႏြေန႔တစ္ေန႔တြင္ ထိုကဗ်ာဆရာ၏ကဗ်ာမ်ားကိုရြတ္ဆိုခိုင္း၍

            ကဗ်ာဆရာက ေခါင္းေလာင္းကိုထိုးေစ

 

၀၀ း ၁၈  ကဗ်ာဆရာကို ရိုက္ေမာင္းပုတ္ေမာင္းလုပ္သူကို လျပည့္ညသန္းေခါင္ယံမွာ

            ဂါဝန္ဝတ္ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးရဲ႕ ႏွစ္သိမ့္မွဳကိုခံယူရင္း

            ႏွင္းခဲဝံပုေလြမ်ား လာရာလမ္းတြင္ အဝတ္အစားမဲ့တည္ခင္းထားေစ

 

၀၀ း ၁၇  ေဝဒနာရဲ႕ဘာသာေရးဟာ ကဗ်ာအႏုပညာျဖစ္တဲ့အတြက္

            ကဗ်ာဆရာအခ်င္းခ်င္းရဲ႕ကဗ်ာကို ဝိညာဥ္တစ္ဖဲ့ျဖစ္ေစ/ စကားတစ္လံုးျဖစ္ေစ

            တစ္ခုခု ခိုးယူမိသူဟာ

            ဘုရားသခင္ရဲ႕ေဆတန္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ငရဲရဲ႕သူလွ်ဳိျဖစ္တယ္

            သူဟာ ကဗ်ာႏိုင္ငံေတာ္နဲ႔မသက္ဆိုင္ေတာ့

 

၀၀ း ၁၆  ကဗ်ာႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ မိန္႔ခြန္းကို

            ေသနတ္နဲ႔အစိုးရ မေျပာရ/ ငါေျပာမယ္

            ကဗ်ာဆရာမွန္ရင္ ညစာစားေသာက္ခန္းနံရံမွာ

            ‘ေအာ္သံ’ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ကို ခ်ိတ္ဆြဲထားရမယ္

 

၀၀ း ၁၅  ကဗ်ာဆရာဟာ တစ္ဦးတည္းေနထိုင္သူျဖစ္ပါက

            စပ်စ္ခိုင္လိုႏွဳတ္ခမ္းသားနဲ႔ ရင္သားႀကီးတဲ့မိန္းမတစ္ဦးကို ရွာေဖြေပးမွာျဖစ္ၿပီး

            မိသားစုရွိပါက၊ သိုး ၁၀ ေကာင္နဲ႔ ဂ်ဳံတစ္ခင္းကို အရစ္က်စနစ္နဲ႔ ႀကိဳတင္ထုတ္ေပးထားပါမယ္

 

၀၀ း ၁၄  ကဗ်ာႏိုင္ငံေတာ္မွာ ‘ကဗ်ာ’ ဟာ ေငြေၾကးျဖစ္တယ္

 

၀၀ း ၁၃  ကဗ်ာႏိုင္ငံေတာ္က်မ္းစားထဲမွာ ‘လူ’ ဟာ အခမ္းနားအႀကီးက်ယ္ဆံုး မွားယြင္းမွဳျဖစ္ၿပီး

            ‘ဘဝ’ ဟာ အေသးသိမ္ အနိမ့္က်ဆံုး အမွန္တရားျဖစ္တယ္

 

၀၀ း ၁၂  ကဗ်ာႏိုင္ငံေတာ္မွာ ေသဆံုးသြားတဲ့ကဗ်ာဆရာတစ္ဦးအတြက္ ပိရမစ္တည္ေဆာက္ေပးလိမ့္မယ္

            ေသသူရဲ႕ကဗ်ာေတြကို အရုပ္ဘာသာစကားနဲ႔ ပိရမစ္နံရံမွာေရးထိုးေပးထားၿပီး

            သူ႔ရုပ္အေလာင္းဟာ ‘မံမီ’ တစ္ခုအျဖစ္ ပိရမစ္ထဲမွာ ဆိတ္ၿငိမ္စြာအိပ္စက္ခြင့္ရပါလိမ့္မယ္

           

၀၀ း ၁၁  ကဗ်ာဆရာရဲ႕သခၤ်ဳိင္းကို ထိပါးေႏွာင့္ယွက္သူဟာ

            ေသဆံုးၿပီးသူ ကဗ်ာဆရာဝိညာဥ္ရဲ႕က်ိန္စာ ျပင္းထန္စြာသင့္လိမ့္မယ္

 

၀၀ း ၁၀  ငါ့ကဗ်ာႏိုင္ငံေတာ္ကို ငါတစ္ဦးတည္းတည္ေဆာက္ထားၿပီး

            ငါ့ကဗ်ာႏိုင္ငံေတာ္က်မ္းစာကို ငါတစ္ဦးတည္းေရးထိုးထားတယ္

            ဒါေၾကာင့္ ငါ့ကဗ်ာႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕သမၼတဟာ ငါျဖစ္ေၾကာင္း အတည္ျပဳတယ္

 

၀၀ း ၀၉  ငါဟာ ကဗ်ာဆရာအျဖစ္ေနထိုင္ခြင့္ကို အျပည့္အဝလိုခ်င္၍

            သီးျခားကဗ်ာႏိုင္ငံေတာ္တစ္ခု ထူေထာင္ရျခင္းျဖစ္တယ္

 

၀၀ း ၀၈  သင့္စာနာမွဳကို ေတာင္းခံေနေသာ ငါ့မ်က္လံုးမ်ားဟာ

            ရိုင္းေသာေခတ္မ်ားရဲ႕ေသြးတစက္စက္က်ေအာင္ ထုတ္ျပန္ခ်က္တစ္ခုျဖစ္ၿပီး

            လွ်ဳိ႕ဝွက္စြာေရးသားထားတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေသတမ္းစာတစ္ေစာင္လည္းျဖစ္တယ္

 

၀၀ း ၀၇  သင့္ရဲ႕ဆာေလာင္မွဳ/ ေသေကာင္ေပါင္းလဲျဖစ္မွဳေတြကို ဘုရားသခင္ရဲ႕နားလည္မွဳအေနနဲ႔ရရွိခဲ့သူဟာ

            အထီးက်န္မွဳထဲမွာ ႏွစ္မ်ားစြာေစာင့္ဆိုင္းဖို႔လည္း ဝန္မေလးေတာ့

 

၀၀ း ၀၆  ညစ္ပတ္ေသာလမ္းမ်ားကိုသင္ေလွ်ာက္ဖို႔

            သန္႔ရွင္းေသာေျခေထာက္မ်ားကို ငါေပးအပ္ပါရေစ

            ငါ့ကိုယ္ေပၚမွာတပ္ဆင္ထားတဲ့ လွ်ဳိ႕ဝွက္ယႏၱရားမ်ားကို သင္ဖြင့္ေလာ့

 

၀၀ း ၀၅  သဲမွဳန္အျပည့္ေလရဲ႕အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ဆူညံေပ်ာ္ပါးကခုန္ေနၾကတဲ့

            ကြယ္လြန္သူတို႔ရဲ႕ ဝိဉာဥ္ေတာ္မ်ားထဲမွာ ငါ့စိတ္ဟာေဆာက္တည္ရာမရ

            ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္

 

၀၀ း ၀၄  ငါ့ကို ပိုးေကာင္ေတြလိုတစစ္စစ္ကိုက္ခဲခဲ့သူမွာ ငါ့အမည္နဲ႔ကမာၻႀကီးထဲေနရာယူထားတဲ့

            ငါ့မ်က္ႏွာအတုနဲ႔ လူႀကီးလူေကာင္းမ်ားသာ

            သူတို႔ကို ညည္းညဴေနတဲ့အေပ်ာ္မယ္မ်ားရဲ႕ ေျခအိတ္ထဲကအာလူးတစ္လံုးစီထုတ္ေပးၿပီး

            ညစာစားပြဲမွထြက္ခြာရန္ ေနာက္တစ္နာရီမွာ ေၾကျငာပါလိမ့္မယ္

 

၀၀ း ၀၃  ငါ့ႏိုင္ငံေတာ္မွာ ‘ေန’ ဟာ ငါ့ေပ်ာ္ရႊင္မွဳရဲ႕အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္

            ‘လ’ ဟာ ငါ့ေၾကကြဲလြမ္းဆြတ္မွဳရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ထာဝရထြက္ေပၚေနလိမ့္မယ္

            ငါ့ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ဓမၼေတးဟာ လူေသတို႔ရဲ႕ထိတ္လန္႔ေျခာက္ျခားဖြယ္အေတြ႔အႀကံဳေတြကို

            အမႊမ္းတင္ထားတဲ့ ေရာ့ခ္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ျဖစ္တယ္

 

၀၀ း ၀၂  အိပ္စက္ျခင္းကို အိပ္မက္မ်ားသိမ္းပိုက္ထား

            ႏိုးထျခင္းႏိုင္ငံေတာ္မွာေတာ့ အႏုပညာဝါဒမ်ား စစ္ပြဲလိုတိုက္ခိုက္ခြင့္မျပဳ

            စစ္ပြဲလိုတိုက္ခိုက္ေသာကဗ်ာဆရာမ်ားဟာ ကဗ်ာဘုရားေက်ာင္းရဲ႕စည္းမ်ဥ္းကို ေဖာက္ဖ်က္သူမ်ားျဖစ္၍

            ငါ့ထံမွာ အျပစ္ကိုဝန္ခံၿပီး ဝိုင္အရက္နဲ႔မိန္းမကိုစြန္႔လႊတ္ေစ

            ငါ့ကဗ်ာႏိုင္ငံရဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာဝါဒေရးရာမွာ

            လူသားအေပၚဘုရားသခင္လႊမ္းမိုးထားမွဳကို ေဖာ္ထုတ္ဖို႔ျဖစ္တယ္

 

၀၀ း ၀၁  လူေတြဟာ ကမာၻေလာကႀကီးထဲက အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့စကားလံုးမွန္သမွ် လက္ဦးမွဳရေအာင္ယူငင္သြားၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္

            အဓိပၸါယ္မဲ့ေနေသာစကားလံုးမ်ားသာ ငါ့အတြက္ အစုလိုက္အပံုလိုက္က်န္ေနေတာ့တယ္

            ငါ့အယူသည္းမွဳမ်ားနဲ႔တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ဒီက်မ္းစာဟာ အဲဒီအဓိပၸါယ္မဲ့ေနတဲ့စကားလံုးအစုအေဝး(၄၂)ခုရဲ႕

            အဓိပၸါယ္မဲ့ စုစည္းေျပာဆိုမွဳတစ္ခုသာျဖစ္ေတာ့တယ္

 

၀၀ း ၀၀  ပိုင္ (ေသဆံုးေနတဲ့ေဖရိုဘုရင္)

သရုပ္ေဖၚဓါတ္ပံု ထိန္လင္း

အန္ေကာ၀ပ္ဘုရားေက်ာင္းနံရံေက်ာက္ထြင္းလက္ရာ

 

ေရးသားတဲ့ကာလ

ဘီစီႏွစ္မ်ားမွ ေအဒီႏွစ္မ်ားအထိ