ျမန္မာ့စီးပြားေရး၌ တို႔အမ်ိဳးသၼီးတို႔ကား အေတာ္အတန္ပင္ ဝင္ေရာက္ တြင္က်ယ္ႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ အစြမ္းရွိသေလာက္ လုပ္၊ မလုပ္ကား စဥ္းစားဘြယ္ျဖစ္၏။ ယခု ျမန္မာျပည္၏ စီးပြားေရး အေျခကား ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ မည္မွ် ဆိုးဝါးေနသည္ကို သိသာႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ ဗိုလ္ဆန္သည္ ဆိုေသာ ျမန္မာလူငယ္တို႔မွာ ကမာၻေျမျပင္တဝွမ္းလံုးလိုလို အဂၤလိပ္ေစ်းရံုျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေနေသာ အဂၤလန္စနစ္ကို အားမက် နည္းမယူဘဲ ကံဆိုးမိုယ္းေမွာင္ အမိခံရသျဖင့္ တိုင္းတပါးသို႔ လခစား အျဖစ္ျဖင့္ ေစလႊတ္လိုက္ျခင္းခံရေသာ၊ မေရတြက္ႏိုင္ေလာက္သည့္ မ်က္ႏွာျဖဴလူမ်ိဳးကိုသာ အားက်ဘိ၏။ တပါးကၽြန္အလုပ္ကို ႏွစ္သက္ၾက၏။ စီးပြားေရး၌ တြင္က်ယ္ႏိုင္သည္ဆိုေသာ အမ်ိဳးသၼီးမ်ားကလည္း မင္းကေတာ္ စိုးကေတာ္ အျဖစ္ျဖင့္ ဟိုးဟိုးေက်ာ္စံခ်င္ၾကသည္မွာ အလုအယက္ပင္ ျဖစ္ေပ၏။ လခစား အလုပ္ရွားပါးစက ကၽြႏု္ပ္သည္ ဝမ္းေျမာက္မိ၏။ တို႔ျမန္မာ ေယာက္်ားေတြ ကိုယ့္ဒူးကိုယ္ခၽြန္ တပြဲတလမ္း အစြမ္းျပၾကေပေတာ့မည္ဟု အားတက္မိခဲ့၏။ ၾကံစည္ၾကတိုင္းလည္း ေအာင္ျမင္ပါေစဟု ဆုေတာင္းခဲ့၏။ သို႔ေသာ္ ယခုတိုင္ ကၽြႏ္ုပ္ေျမွာ္လင့္ခ်က္ကား မျပည့္ခဲ့။ အိုင္စီအက္၊ ဘီစီအက္ ေစ်းတို႔သာလွ်င္ တိုး၍ တက္ခဲ့၏။ ကေတာ္ခံရန္ အရည္အခ်င္းျဖစ္ေသာ ေငြတေသာင္း၊ ေမာ္ေတာ္ကား တစင္း၊ စိန္တဆင္စာမွ် အရင္းအႏွီးသည္ ပ်က္လုဆဲဆဲရွိေသာ ျမန္မာပိုင္ လုပ္ငန္းတို႔ကို အသက္ဆက္ေပးလိုက္ေသာ္ မည္မွ် အက်ိဳးရွိမည္နည္း။

ေလးဆယ္စား အလုပ္ကို ဘီေအေတြ တပံုတေခါင္း ဝင္၍ေလွ်ာက္သည္မွာ တို႔ပေယာဂ ကင္းသည္ဟု ဆိုႏိုင္ပါမည္ေလာ။ တို႔ပေယာဂ မကင္းေခ်။ အေၾကာင္းမူကား တို႔တေတြ လခစားကိုသာ မက္ေမာၾကသည္။ လခစားက တပါးကၽြန္ကိုသာအားေပးၾကသည္။ ဤကား တို႔တေတြ၏ အမွားေတာ္ပံုမ်ားတည္း။

အမ်ိဳး၏ သန္စြမ္းက်န္းမာေရးတြင္လည္း တို႔ဝင္ေရာက္စြက္ဘက္ ႏိုင္ေသးသည္။  မၾကာေသးမီက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ က်န္းမာေရး တရားပြဲ တခု၌ ေဇာ္ဝိတ္ႀကီးက “ဘိန္းစား သာသာ အရိုးေပၚ အေရတင္သည္ကို ပုဆိုး ဆီး၍ဝတ္ထားေသာ ျမန္မာလူမ်ိဳး၊ သနပ္ခါးလိမ္း၍ ဗိုလ္ဆံေတာက္ ေကာ့ေနေအာင္ သ,ေသာ ျမန္မာလူမ်ိဳး” ဟု ဆိုခဲ့၏။ “ရက္စက္လွပါကလား ေဇာ္ဝိတ္ႀကီးရဲ႕ ဒါေလာက္လဲ မဟုတ္ေသးပါဘူး” ဟု မည္သူ ျငင္းႏိုင္ပါမည္နည္း။ မိန္းမလွ်ာ၊ လူမမာ၊ ေဖါ့ရုပ္၊ ေလသိမ္းတိုင္းလွ ကိႏၷရီကမည့္ႏွယ္ ရွိေသာ သူကိုပင္လွ်င္ ပိုက္ဆံရွိက၊ လခစားျဖစ္က မျငင္းမဖယ္ သားမက္ဘမ္းခ်င္ေသာ မိခင္ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားမွ လာလာသမွ်ကို လွလွႀကီး ျဖဳန္းေတာ့အံ့ဟု ၾကံရြယ္မိေသာ မိန္းမပ်ိဳသည္ လူမမာကိုပင္ ခင္ပြန္းေတာ္ရွာၾက၏။ “အေမာင္တို႔ ဒီရုပ္ ဒီေရနဲ႔ေတာ့ အိမ္ဦးခန္း မတင္ႏိုင္ဘူး” ဟုသာ ျငင္းပါက ေယာက္်ား သနပ္ခါး လိမ္းေသာေခတ္လည္း ေပ်ာက္၍ ထြားက်ိဳင္းသန္မာေသာ အေရွ႕တိုင္းသား ဘမာလူမ်ိဳးဟူေသာ ဂုဏ္လည္းေရာက္ေပလိမ့္မည္။” တို႔ပေယာဂျဖင့္ ႀကံဳလွီေျဖာ့ေတာ့ေသာ ပိုးေမြးေမြးရမည့္ အမ်ိဳးသားမ်ား မျဖစ္ပါေစလင့္။